Kurz z dokument\u00f3w jeszcze kr\u0119ci\u0142 go w nosie. Stoj\u0105c w szerokim korytarzu prowadz\u0105cym do reprezentacyjnej sali letniego pa\u0142acu ksi\u0105\u017c\u0105t Averlandu Dietriech Wanke, koncepista drugiego stopnia ksi\u0105\u017c\u0119cej kancelarii, z trudem powstrzymywa\u0142 kichni\u0119cie. Wola\u0142 jednak nie ryzykowa\u0107, \u017ce ksi\u0105\u017c\u0119 zobaczy go wycieraj\u0105cego nos, jego pozycja by\u0142a wystarczaj\u0105co s\u0142aba, a jego zwierzchnicy postarali si\u0119, by jego teorie dotar\u0142y do ksi\u0105\u017c\u0119cych uszu znacznie zniekszta\u0142cone. Mia\u0142 tylko t\u0105 jedn\u0105 szans\u0119, by przekona\u0107 w\u0142adc\u0119, a jednoczesne przedstawianie si\u0119 i wycieranie nosa nie sprawi\u0142oby, \u017ce b\u0119dzie wygl\u0105da\u0142 powa\u017cniej. A pomimo drwin, jakie na temat swojej teorii musia\u0142 wys\u0142uchiwa\u0107 ze strony Mullera, szefa ksi\u0105\u017c\u0119cego archiwum, Dietriech wiedzia\u0142, \u017ce sprawa jest powa\u017cna.<\/p>\n\n\n\n
Za bogato zdobionymi drzwiami s\u0142ycha\u0107 by\u0142o szum poruszenia, bez w\u0105tpienia za kilka chwil b\u0119dzie ju\u017c po wszystkim. Je\u015bli, wbrew wszystkim doradcom i stra\u017cnikom, uda mu si\u0119 zatrzyma\u0107 ksi\u0119cia, b\u0119dzie mia\u0142 tylko kilka chwil na to, by stre\u015bci\u0107 mu ostatnie kilkana\u015bcie miesi\u0119cy swojej wyt\u0119\u017conej pracy nad starymi dokumentami. Cz\u0119sto w nocy, przy blasku \u015bwiec. Pracy, kt\u00f3ra zacz\u0119\u0142a si\u0119 od przypadkowo znalezionych list\u00f3w pewnego \u017co\u0142nierza, kt\u00f3ry wraz z si\u0142ami Magnusa Pobo\u017cnego wyruszy\u0142 na po\u0142udnie po wiktorii Kislevskiej do przekl\u0119tego Mordheim. Znalezione przez Dietriecha w dokumentach starego procesu o czary listy, kt\u00f3rych tre\u015b\u0107 pocz\u0105tkowo wygl\u0105da\u0142a jak \u015bwietne \u017ar\u00f3d\u0142o do pisanego przez Dietriecha historycznego dzie\u0142a na temat kampanii najs\u0142ynniejszego po Sigmarze wodza Imperium, z biegiem czasu stawa\u0142y si\u0119 coraz dziwniejsze. Pieter Van Leeuwen, pochodz\u0105cy spod Marienburga autor, opisywa\u0142 w nich swoim krewnym pewien przedmiot, kt\u00f3ry mia\u0142 z kilkoma towarzyszami transportowa\u0107 z mro\u017anej p\u00f3\u0142nocy na po\u0142udnie do Ksi\u0119stw Granicznych. Im dalej Van Leeuwen posuwa\u0142 si\u0119 na po\u0142udnie, tym jego listy coraz bardziej si\u0119 zmienia\u0142y. Litery, zamiast poskr\u0119canych kursyw\u0105 zygzak\u00f3w stawa\u0142y si\u0119 coraz wyra\u017aniejsze, ka\u017cdy wiersz troch\u0119 r\u00f3wniejszy, ka\u017cdy akapit bardziej symetryczny. Ostatni zachowany list sk\u0142ada\u0142 si\u0119 ju\u017c praktycznie tylko z lustrzanie ustawionych liter i cyfr, jakby autor pr\u00f3bowa\u0142 zmie\u015bci\u0107 na jednej stronie jak najwi\u0119cej sposob\u00f3w na odbicie losowych znak\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Inkwizytor, kt\u00f3ry do\u0142\u0105czy\u0142 te listy do akt sprawy, cho\u0107 zachowane protoko\u0142y przes\u0142ucha\u0144 \u015bwiadczy\u0142y o tym, \u017ce pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 tego dowiedzie\u0107, nigdy nie zdo\u0142a\u0142 odkry\u0107 gdzie znajduje si\u0119 przedmiot. Nie wpad\u0142 te\u017c na trop samego Van Leeuwena, a przynajmniej nie zachowa\u0142y si\u0119 \u017cadne dokumenty to potwierdzaj\u0105ce. Ale Dietriechowi si\u0119 uda\u0142o. W pismach szalonego \u017co\u0142nierza znalaz\u0142 sens, odszyfrowa\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 z nich. A ksi\u0105\u017c\u0119 musi dowiedzie\u0107 si\u0119 o tym, czego si\u0119 dowiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Dietriech odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 plecami do drzwi i lew\u0105 r\u0119k\u0105 opar\u0142 o framug\u0119 okna, z kt\u00f3rego wida\u0107 by\u0142o \u0142agodne averlandzkie wzg\u00f3rza poro\u015bni\u0119te soczyst\u0105 traw\u0105, na kt\u00f3rych pas\u0142y si\u0119 imponuj\u0105ce konie. W prawej trzyma\u0142 plik dokument\u00f3w dla ksi\u0119cia. Tam jest wszystko spisane.<\/p>\n\n\n\n
Stukot metalowej zasuwy wyrwa\u0142 Dietriecha z zamy\u015blenia. Na t\u0105 szans\u0119, by przekaza\u0107 w\u0142adcy to, nad czym pracowa\u0142, czeka\u0142 od dawna.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMo\u015bci ksi\u0105\u017c\u0119, mo\u015bci ksi\u0105\u017c\u0119!\u201d Dietriech szybkim krokiem ruszy\u0142 w kierunku swojego w\u0142adcy, by przykl\u0119kn\u0105\u0107 na jedno kolano na \u015brodku korytarza, zatrzymuj\u0105c w ten spos\u00f3b ksi\u0105\u017c\u0119cy orszak. Dw\u00f3ch gwardzist\u00f3w momentalnie zagrodzi\u0142o mu drog\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKim jeste\u015b i dlaczego zatrzymujesz mnie w moim w\u0142asnym pa\u0142acu,\u201d spyta\u0142 wyra\u017anie rozbawiony ca\u0142\u0105 sytuacj\u0105 ksi\u0105\u017c\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNazywam si\u0119 Dietriech Wanke i jestem koncepist\u0105 kancelarii ja\u015bnie o\u015bwieconego ksi\u0119cia,\u201d odpar\u0142 Dietriech spuszczaj\u0105c wzrok. \u201eA o\u015bmielam si\u0119 przeszkadza\u0107 waszej ksi\u0105\u017c\u0119cej mo\u015bci, poniewa\u017c odkry\u0142em co\u015b, co ksi\u0105\u017c\u0119 powinien wiedzie\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie ufasz mojemu kanclerzowi, \u017ce nie mo\u017cesz przekaza\u0107 tych informacji normaln\u0105 drog\u0105?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie o kanclerza chodzi, mo\u015bci ksi\u0105\u017c\u0119… M\u00f3j zwierzchnik nie chcia\u0142 przekaza\u0107 tych informacji, uwa\u017ca, \u017ce oszala\u0142em,\u201d Dietriech podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119, a jego spojrzenie spotka\u0142o si\u0119 ze wzrokiem wyra\u017anie zainteresowanego ksi\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eRzeczywi\u015bcie, metody masz niezwyk\u0142e. M\u00f3w wi\u0119c, o co chodzi, mam wiele zaj\u0119\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eKsi\u0105\u017c\u0119 m\u00f3g\u0142by rozwa\u017cy\u0107 ich prze\u0142o\u017cenie i zamiast nich przeczyta\u0107 to,\u201d Dietriech wyci\u0105gn\u0105\u0142 przed siebie r\u0119k\u0119 z plikiem dokument\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego mia\u0142oby nas to obchodzi\u0107?\u201d Spyta\u0142 ksi\u0105\u017c\u0119 bior\u0105c dokumenty do r\u0119ki.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePoniewa\u017c je\u017celi si\u0119 myl\u0119, co najwy\u017cej straci ksi\u0105\u017c\u0119 troch\u0119 pieni\u0119dzy. Ale je\u017celi mam racj\u0119, mo\u017ce straci\u0107 ca\u0142e ksi\u0119stwo. I nie tylko.\u201d<\/p>\n\n\n\n