Ognisko o\u015bwietlaj\u0105ce wn\u0119trze tingh\u00f6ll ostrymi cieniami podkre\u015bla\u0142o ostre rysy skalda, kt\u00f3ry podni\u00f3s\u0142 w\u0142a\u015bnie w g\u00f3r\u0119 trzymany przez siebie p\u0142ytki b\u0119ben w ge\u015bcie, kt\u00f3ry mia\u0142 podkre\u015bla\u0107 wag\u0119 jego s\u0142\u00f3w. Zebrani przy zastawionych sto\u0142ach brodaci wojownicy wpatrywali si\u0119 w milczeniu w stoj\u0105cego po\u015brodku wielkiej sali barda ubranego w wilcze sk\u00f3ry. Po trwaj\u0105cej kilka uderze\u0144 serca pauzie skald zacz\u0105\u0142 powoli rytmicznie uderza\u0107 brzozow\u0105 pa\u0142eczk\u0105 w b\u0119ben kontynuuj\u0105c przerwan\u0105 na chwil\u0119 sag\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eValgar uderzy\u0142 ostrem \u017celazem<\/p>\n\n\n\n
w tarcz, trzy sk\u00f3ry przeci\u0105\u0142 razem.<\/p>\n\n\n\n
Khagul z toporem rami\u0119 wyt\u0119\u017ca,<\/p>\n\n\n\n
pu\u015bci\u0142 \u2013 Apoph si\u0119 ciosu uchowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Top\u00f3r ci\u0105\u0142 drzewo, pad\u0142o napowa\u0142;<\/p>\n\n\n\n
ku ojcom posz\u0142o trzydzie\u015bci m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
Od st\u00f3p do g\u0142\u00f3w siek\u0105 po sobie,<\/p>\n\n\n\n
krwi\u0105 zostawuj\u0105 szerokie \u015blady,<\/p>\n\n\n\n
krwi\u0105 op\u0142yn\u0119\u0142y m\u0119\u017c\u00f3w gromady,<\/p>\n\n\n\n
bo rzezi\u0105 wrza\u0142y ju\u017c strony obie.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Bard kr\u0105\u017cy\u0142 wok\u00f3\u0142 ognia, przyspieszaj\u0105c tempo uderze\u0144 w b\u0119ben by nad\u0105\u017cy\u0107 za heroiczn\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105 jego ludu, kt\u00f3r\u0105 opisywa\u0142a pie\u015b\u0144. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w biesiady przys\u0142uchiwa\u0142a si\u0119 sadze z zainteresowaniem. Skald wiedzia\u0142 doskonale, \u017ce opisy bitew ciesz\u0105 si\u0119 najwi\u0119kszym powodzeniem. W ko\u0144cu ka\u017cdy z s\u0142uchaczy ma nadziej\u0119, \u017ce kiedy\u015b tak wychwalane b\u0119d\u0105 ich czyny. Skald zmieni\u0142 tempo i tonacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eVolgar ci\u0105\u0142 mieczem<\/p>\n\n\n\n
i k\u0119s z Apopha tarczy odkroi.<\/p>\n\n\n\n
Apoph ci\u0105\u0142 mieczem,<\/p>\n\n\n\n
miecz po sk\u00f3rzanej zwin\u0105\u0142 si\u0119 zbroi.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Za sto\u0142em u szczytu, siedz\u0105cy po prawej stronie wojownik nachyli\u0142 si\u0119 do siedz\u0105cego w \u015brodku jarla.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeste\u015b pewien Holmverze, \u017ce saga o Volgarze Wspania\u0142ym jest w\u0142a\u015bnie tym, czego powinni\u015bmy s\u0142ucha\u0107 na dzie\u0144 przed pocz\u0105tkiem wyprawy?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eOczywi\u015bcie. W ko\u0144cu my te\u017c p\u0142yniemy w tamte rejony,\u201d odpar\u0142 jarl Holmver podnosz\u0105c do ust bawoli r\u00f3g wype\u0142niony miodem, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 krzywo. \u201eStrach ci\u0119 oblecia\u0142 Gisli? Boisz si\u0119, \u017ce za nami te\u017c co\u015b wr\u00f3ci?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz przecie\u017c, \u017ce nie, bracie\u201d odpar\u0142 Gisli. \u201eAle Volgar p\u0142yn\u0105\u0142 po chwa\u0142\u0119 i z\u0142oto. I zdoby\u0142 jedno oraz drugie, cho\u0107 za z\u0142oto ostatecznie zgin\u0105\u0142. Ty chcesz p\u0142yn\u0105\u0107 tak daleko na po\u0142udnie po co dok\u0142adnie?\u201d Pytanie zawis\u0142o w powietrzu jak oskar\u017cenie.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzecie\u017c sam s\u0142ysza\u0142e\u015b, jak Lanshor przepowiedzia\u0142a mi, \u017ce w\u0142a\u015bnie tam znajd\u0119 i posi\u0105d\u0119 kobiet\u0119, jakiej nie mia\u0142 nikt inny,\u201d jarl poci\u0105gn\u0105\u0142 d\u0142u\u017cszy \u0142yk.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, ale przypuszczam, \u017ce nie zamierzasz si\u0119 ni\u0105 dzieli\u0107 z nikim innym,\u201d zauwa\u017cy\u0142 zawsze praktyczny Gisli. \u201eOna nie nagrodzi wojownik\u00f3w, ani tym bardziej nie pomo\u017ce nam przetrwa\u0107 kolejnej zimy.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eLanshor jest \u0142askawa, nakarmi wiernych. Po drodze b\u0119dziemy rabowa\u0107 leniwych i bogatych po\u0142udniowc\u00f3w. Kiedy tylko skald sko\u0144czy \u015bpiewa\u0107, w\u0142a\u015bnie to og\u0142osz\u0119 jako cel wyprawy,\u201d powiedzia\u0142 Holmver nachylaj\u0105c si\u0119 do brata.<\/p>\n\n\n\n
\u201eModl\u0119 si\u0119 do wszystkich bog\u00f3w, aby prawdziwy cel odkryli jak najp\u00f3\u017aniej. St\u0105pasz po cienkim lodzie.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eSpokojnie, Lanshor mnie nie opu\u015bci.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eMam nadziej\u0119, \u017ce masz racj\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ta\u0144cz\u0105cy przy ogniu skald kontynuowa\u0142 swoj\u0105 pie\u015b\u0144.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZl\u0119k\u0142a si\u0119 dusza ciosu obucha,<\/p>\n\n\n\n
obuch ze sob\u0105 porwa\u0142 i ducha;<\/p>\n\n\n\n
i na pi\u0119\u0107 s\u0105\u017cni wojska powali\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Przestrachem wrog\u00f3w gardziele rycz\u0105;<\/p>\n\n\n\n
wojsko Volgara szumi zdobycz\u0105,<\/p>\n\n\n\n
iskr\u0105 rado\u015bci ich wzrok si\u0119 pali\u0142.\u201d<\/p>\n\n\n\n