Delikatny popo\u0142udniowy wiatr muska\u0142 wiosenne li\u015bcie, wpadaj\u0105c do wn\u0119trza pa\u0142acu Wielkiego Kantora Argwylon. Roz\u0142o\u017cyste klony, kt\u00f3rych korony splata\u0142y si\u0119 wysoko nad g\u0142owami ucztuj\u0105cych go\u015bci, tworzy\u0142y naw\u0119 zielonej katedry, kt\u00f3r\u0105 od pokole\u0144 piel\u0119gnowali tutejsi piewcy magii. Pomi\u0119dzy kolumnami podtrzymuj\u0105cymi sklepienie z li\u015bci uwija\u0142y si\u0119 ludzkie dzieci ubrane w tuniki z symbolami gospodarza, us\u0142uguj\u0105c wszystkim zebranym przy d\u0142ugim, suto zastawionym stole. Eteryczna muzyka, kt\u00f3rej \u017ar\u00f3d\u0142a nie da\u0142o si\u0119 pierwszy rzut oka zlokalizowa\u0107, wydawa\u0142a si\u0119 odbija\u0107 echem od zielonych \u015bcian katedry.<\/p>\n\n\n\n
Dolwen Ceyldri zaszczyci\u0142 zgromadzonych lekkim skinieniem g\u0142owy i wkroczy\u0142 pomi\u0119dzy dwie strzeliste topole o srebrzystych pniach tworz\u0105ce g\u0142\u00f3wne wej\u015bcie do sali balowej, opuszczaj\u0105c j\u0105. Kilka chwil wcze\u015bniej musia\u0142 przeprosi\u0107 gospodarza. Omin\u0105 go toasty i docinki Caellin z Cromarc Kel-Isha.<\/p>\n\n\n\n
\u015awiat\u0142o zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca odbija\u0142o si\u0119 od ozd\u00f3b pozosta\u0142ych go\u015bci biesiaduj\u0105cych przy sto\u0142ach na polanie przed pa\u0142acem, o\u015blepiaj\u0105c Dolwena odb\u0142yskami z\u0142ota. Mru\u017c\u0105c lekko oczy ruszy\u0142 przed siebie, z gracj\u0105 omijaj\u0105c cz\u0142onk\u00f3w \u015bwity znaczniejszych go\u015bci, kt\u00f3rych przed chwil\u0105 opu\u015bci\u0142. Kilku elf\u00f3w rozpozna\u0142o go, a przynajmniej runy na jego szatach i k\u0142aniaj\u0105c si\u0119 z szacunkiem, ust\u0105pi\u0142o mu drogi. Zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 jednak ogl\u0105da\u0142a trup\u0119 tancerzy wojny, kt\u00f3rzy swoim skomplikowanym ta\u0144cem przedstawiali w\u0142a\u015bnie najwa\u017cniejsze momenty historii \u017cywego lasu.<\/p>\n\n\n\n
Znalaz\u0142 j\u0105 na skraju polany. Siedzia\u0142a w cieniu ze skrzy\u017cowanymi nogami i zamkni\u0119tymi oczyma, oboj\u0119tna na rytm wybijany przez tancerzy.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePoczu\u0142a\u015b to?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak mistrzu,\u201d Elessa otworzy\u0142a oczy i spojrza\u0142a na Dolwena. \u201eAle nie wiem, co to znaczy.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eZnaczy, \u017ce nie mamy du\u017co czasu,\u201d odpar\u0142 stary mag przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 postaciom \u015bwi\u0119tuj\u0105cym kilkadziesi\u0105t jard\u00f3w od nich. Jego oczy widzia\u0142y ju\u017c setki podobnych wiosennych \u015bwi\u0105t, ale pomimo tego, nadal ch\u0119tnie spogl\u0105da\u0142 w przysz\u0142o\u015b\u0107. \u201eMo\u017cliwych jest wiele scenariuszy, ale te, kt\u00f3re pozwol\u0105 nam przetrwa\u0107, wymagaj\u0105, aby\u015bmy zacz\u0119li dzia\u0142a\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo musz\u0119 zrobi\u0107?\u201d Zapyta\u0142a Elessa wstaj\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJed\u017a na po\u0142udnie, znajd\u017a Feyadyina z Yenayla. Przeka\u017c mu, \u017ce pierwsza piecz\u0119\u0107 zosta\u0142a naruszona, b\u0119dzie wiedzia\u0142 o co chodzi, pomo\u017ce ci zebra\u0107 innych.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eA je\u015bli nie?\u201d zapyta\u0142a zaniepokojona adeptka.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePomo\u017ce. Ale p\u00f3\u017aniej b\u0119dzie trudniej. Spr\u00f3bujcie znale\u017a\u0107 wsparcie w Atylwyth, lady Athelly jest mi winna przys\u0142ug\u0119. W Cavaroc znajdzie si\u0119 te\u017c zapewne kilku ch\u0119tnych. Wreszcie…\u201d Dolwen na chwil\u0119 si\u0119 zawaha\u0142. \u201eSpr\u00f3buj w Cythral.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Elessa nie nale\u017ca\u0142a do boja\u017aliwych, ale na d\u017awi\u0119k tej nazwy mimowolnie zadr\u017ca\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze,\u201d odpar\u0142a powoli. \u201eA ty?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiemy, co si\u0119 wydarzy\u0142o. Teraz musz\u0119 ustali\u0107 gdzie dok\u0142adnie. Jed\u017a, nie ma czasu do stracenia, znajd\u0119 was.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Elessa skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 i spr\u0119\u017cystym krokiem ruszy\u0142a w stron\u0119 rumak\u00f3w, kt\u00f3re pas\u0142y si\u0119 spokojnie nieopodal. Jej nauczyciel po\u0142o\u017cy\u0142 odprowadzi\u0142 j\u0105 wzrokiem po czym po\u0142o\u017cy\u0142 obie d\u0142onie na pniu najbli\u017cszego drzewa, zamkn\u0105\u0142 oczy i zacz\u0105\u0142 cicho nuci\u0107 pie\u015b\u0144, kt\u00f3ra doda\u0142a mu otuchy.<\/p>\n\n\n\n
Zapada\u0142 zmrok. Z oddali dobiega\u0142 g\u0142uchy t\u0119tent ko\u0144skich kopyt na le\u015bnym poszyciu, a ostatnie promienie s\u0142o\u0144ca omiot\u0142y miejsce, w kt\u00f3rym jeszcze przed chwil\u0105 sta\u0142 mistrz Dolwen Ceyldri.<\/p>\n\n\n\n