Przybyli przed \u015bwitem, wraz z przyp\u0142ywem. Zakradli si\u0119 od po\u0142udnia, eliminuj\u0105c najpierw po cichu kilku stra\u017cnik\u00f3w, kt\u00f3rym poder\u017cn\u0119li gard\u0142a. Biedni idioci zapewne nie zasn\u0119liby, gdyby przypuszczali, \u017ce b\u0119dzie to ostatnia drzemka w ich \u017cyciu. Ich nast\u0119pcy b\u0119d\u0105 du\u017co bardziej ostro\u017cni.<\/p>\n\n\n\n
Sir Tristan by\u0142 g\u0142odny i zm\u0119czony, cho\u0107 s\u0142o\u0144ce nie sta\u0142o jeszcze wysoko nad horyzontem. Szed\u0142 przez pobojowisko w stron\u0119 namiotu, z kt\u00f3rego trzy godziny temu wyrwa\u0142 go alarm podniesiony przez pacho\u0142k\u00f3w. Co jaki\u015b czas mija\u0142 pokaleczone cia\u0142a j\u0119cz\u0105cych zbrojnych i giermk\u00f3w, kt\u00f3rymi zajmowa\u0142y si\u0119 ju\u017c siostry mi\u0142osierdzia. Cia\u0142a uzbrojonych w siekiery i proste miecze norsmen\u00f3w stanowi\u0142y mniejszo\u015b\u0107 i praktycznie \u017caden z nich nie j\u0119cza\u0142 z b\u00f3lu \u2013 ich towarzysze zd\u0105\u017cyli zabra\u0107 swoich rannych. Do wszystkich cichych za nied\u0142ugo dotrze kap\u0142an Morra.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy dotar\u0142 na miejsce, przed namiotem czeka\u0142a na niego smuk\u0142a elfka, kt\u00f3ra do\u0142\u0105czy\u0142a do krucjaty prowadz\u0105c kontyngent swoich ziomk\u00f3w z Lasu Fae, kiedy tylko pokonali g\u00f3ry. Dok\u0142adnie tak, jak przepowiedzia\u0142a Tristanowi Pani w jego snach. Byli po tej samej stronie, ale rycerz czu\u0142 si\u0119 troch\u0119 nieswojo w jej obecno\u015bci. Podczas swoich podr\u00f3\u017cy spotka\u0142 ju\u017c mag\u00f3w, ale ta czarodziejka by\u0142a jednocze\u015bnie w ulotny spos\u00f3b eteryczna i realnie pot\u0119\u017cna.<\/p>\n\n\n\n
Nie tylko on czu\u0142 pewien niepok\u00f3j w obecno\u015bci sojusznik\u00f3w, spora cz\u0119\u015b\u0107 wojska odnosi\u0142a si\u0119, je\u015bli nie z podejrzliwo\u015bci\u0105, to przynajmniej z rezerw\u0105 do niespodziewanych sojusznik\u00f3w. W ko\u0144cu pro\u015bci ch\u0142opi uwa\u017caj\u0105, \u017ce fae kradn\u0105 ma\u0142e dzieci z ko\u0142ysek, a wi\u0119ksza cz\u0119\u015b\u0107 zbrojnych, kt\u00f3rzy przyw\u0119drowali tutaj za Tristanem, to przecie\u017c w\u0142o\u015bcianie. Dlatego po naradzie z innymi rycerzami postanowili, \u017ce sojusznicze armie rozbij\u0105 osobne obozy. Po prawdzie elfom te\u017c nie spieszno by\u0142o do rozbijania namiot\u00f3w wsp\u00f3lnie z lud\u017ami.<\/p>\n\n\n\n
Gdy Tristan zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do namiotu, elfka omiot\u0142a go spojrzeniem i delikatnym ruchem d\u0142oni zsun\u0119\u0142a na plecy zielony kaptur swojego p\u0142aszcza.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCi\u0119\u017cki poranek?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eMo\u017cna tak powiedzie\u0107,\u201d Sir Tristan skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 dochowuj\u0105c minimum etykiety. Zauwa\u017cy\u0142, \u017ce jej lewy policzek przecina czerwona szrama, kt\u00f3rej nie by\u0142o tam, kiedy ostatni raz widzia\u0142 elfk\u0119. W dziwny spos\u00f3b sta\u0142a si\u0119 dla niego troch\u0119 mniej eteryczna.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie tylko tutaj. Nasze oddzia\u0142y donosz\u0105 o zaci\u0119tych bojach ze zwierzolud\u017ami,\u201d wypowiadane po breto\u0144sku s\u0142owa przeci\u0105ga\u0142a w nienaturalny spos\u00f3b. \u201eTe lasy a\u017c si\u0119 od nich roj\u0105, stracili\u015bmy wielu wojownik\u00f3w.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201ePani wska\u017ce nam drog\u0119,\u201d stwierdzi\u0142 rycerz odk\u0142adaj\u0105c pogi\u0119t\u0105 tarcz\u0119 obok wej\u015bcia do swojego namiotu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOby\u015b mia\u0142 racj\u0119, cny rycerzu,\u201d odpowiedzia\u0142a zak\u0142adaj\u0105c kaptur. \u201eTymczasem musimy rusza\u0107, to nie jest bezpieczne miejsce. P\u00f3jdziemy nadal granic\u0105 lasu, wy ubezpieczajcie od morza.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze,\u201d odpar\u0142 sir Tristan. \u201eWyruszymy jak tylko opatrzymy rannych.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Rycerz by\u0142 g\u0142odny. \u015aniadania i obiecanych sukces\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n