Od strony p\u0142on\u0105cego nieopodal du\u017cego ogniska dochodzi\u0142y odg\u0142osy \u015bpiew\u00f3w odbijaj\u0105ce si\u0119 echem od ciemnej \u015bciany lasu. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 wojownik\u00f3w zaj\u0119ta by\u0142a \u015bwi\u0119towaniem dzisiejszego zwyci\u0119stwa, ale pewna ich cz\u0119\u015b\u0107 od picia wola\u0142a bardziej krwawe rozrywki. Ci zebrani byli na skraju lasu, z kt\u00f3rego po po\u0142udniu wy\u0142onili si\u0119 niespodziewani sojusznicy. Po\u0142\u0105czyli ich wsp\u00f3lni bogowie i wsp\u00f3lny wr\u00f3g.<\/p>\n\n\n\n
Obecnie trwa\u0142y pr\u00f3by nawi\u0105zania szerszego porozumienia. \u015arodkiem do tego by\u0142 z pocz\u0105tku mi\u00f3d pitny, jakim norsemani podzielili si\u0119 ze zwierzolud\u017ami. P\u00f3\u017aniej jeden z wojownik\u00f3w postanowi\u0142 zmierzy\u0107 si\u0119 w zapasach z jednym z kozionogich, kt\u00f3rzy przybyli wraz z szamanem. Cho\u0107 wydawa\u0107 by si\u0119 mog\u0142o, \u017ce pr\u00f3by wyt\u0142umaczenia, o co mu chodzi, skazane s\u0105 na pora\u017ck\u0119, szybko okaza\u0142o si\u0119, \u017ce obie strony wiedz\u0105 doskonale, czym jest rytualny pojedynek. Pierwotne instynkty s\u0105 silniejsze ni\u017c ograniczenia ko\u015blawego reikspielu czy nawet mrocznej mowy. Po zapasach norsemani przyprowadzili kilku je\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rych schwytali dzi\u015b rano w obozie Breto\u0144czyk\u00f3w. Ich krew i krzyki sta\u0142y si\u0119 kolejnym spoiwem niecodziennego sojuszu.<\/p>\n\n\n\n
Jarl sta\u0142 na uboczu, upajaj\u0105c si\u0119 widokiem je\u0144c\u00f3w torturowanych przez jego ludzi oraz rogate p\u00f3\u0142demony z lasu. W \u015bwietle ogniska i pochodni trudno by\u0142o odr\u00f3\u017cni\u0107 jednych od drugich. Obok niego, opieraj\u0105c si\u0119 na powykrzywianej lasce zako\u0144czonej zwierz\u0119c\u0105 czaszk\u0105, sta\u0142 szaman. G\u00f3rowa\u0142 nad jarlem o g\u0142ow\u0119, nie licz\u0105c nawet trzech rog\u00f3w ozdobionych \u015bwiecide\u0142kami odbijaj\u0105cymi teraz s\u0142abe promienie \u015bwiat\u0142a rzucane przez ogniska i pochodnie. Jego zmierzwione futro \u015bmierdzia\u0142o star\u0105 posok\u0105, gnojem i spalenizn\u0105. Szaman prychn\u0105\u0142 i warkn\u0105\u0142 potrz\u0105saj\u0105c g\u0142ow\u0105 na boki, co zwr\u00f3ci\u0142o uwag\u0119 jarla.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJa czeka\u0107 z tym na teraz,\u201d powiedzia\u0142 szaman, kt\u00f3ry z wszystkich przyby\u0142ych zwierzoludzi pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 najlepiej reikspielem. \u201eMy przynie\u015b\u0107 asur, my aksho ksy azyr’y, my razem kharsha, on zdradzi\u0107 akhshami.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Jarl spojrza\u0142 z zaciekawieniem na szamana i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko. Nie zna\u0142 p\u0142ynnie mrocznej mowy, ale fragment o torturowaniu elfa zrozumia\u0142 doskonale.<\/p>\n\n\n\n
Szaman uderzy\u0142 swoj\u0105 lask\u0105 w ziemi\u0119, a na ten znak kilku zwierzoludzi, kt\u00f3rzy do tej pory trzymali si\u0119 na uboczu, wnios\u0142o skr\u0119powanego i og\u0142uszonego elfa i rzuci\u0142o go do st\u00f3p szamana.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo prosz\u0119, prosz\u0119… Co my tu mamy,\u201d powiedzia\u0142 jarl przykl\u0119kaj\u0105c, aby przyjrze\u0107 si\u0119 lepiej je\u0144cowi. By\u0142 sp\u0119tany, zakneblowany i nieprzytomny. Ubrany by\u0142 w ubrudzone spodnie, a jego tors pokryty by\u0142 b\u0142otem, spod kt\u00f3rego w niekt\u00f3rych miejscach wyziera\u0142y tatua\u017ce o skomplikowanych wzorach. \u201eCo\u015b tak czuj\u0119, \u017ce czeka nas bardzo interesuj\u0105ca noc.\u201d Jarl zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do szamana. \u201eEj, wy tam, przynie\u015bcie liny, przywi\u0105za\u0107 go pomi\u0119dzy tymi dwoma drzewami,\u201d rozkaza\u0142 swoim ludziom.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy pierwsze promienie s\u0142oneczne o\u015bwietli\u0142y polan\u0119, jarl siedzia\u0142 na pie\u0144ku z zakrwawionymi r\u0119koma. By\u0142 zm\u0119czony. Obserwowa\u0142 jak szaman z wpraw\u0105 ko\u0144czy patroszy\u0107 elfa, kt\u00f3rego tu\u017c przed \u015bwitem ostatecznie po\u015bwi\u0119cili Lanshor. Zadziwiaj\u0105ce, \u017ce n\u00f3\u017c w tak zniekszta\u0142conych r\u0119kach mo\u017ce by\u0107 a\u017c tak sprawny. Kiedy szaman sko\u0144czy\u0142, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i opieraj\u0105c si\u0119 na kosturze podszed\u0142 powoli do du\u017cego kamienia, na kt\u00f3rym w nocy wyrysowa\u0142 krwi\u0105 elfa nieznane jarlowi symbole. Do rana zd\u0105\u017cy\u0142y ju\u017c wyschn\u0105\u0107 i sta\u0107 si\u0119 praktycznie czarne. Kiedy dw\u00f3ch kozionogich przynios\u0142o za szamanem mis\u0119, w kt\u00f3rej ten zebra\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 wn\u0119trzno\u015bci no\u017couchego, jarl wsta\u0142 i zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do kamienia. Szaman chrz\u0105ka\u0142, charcza\u0142 i potrz\u0105sa\u0142 rytmicznie swoim rogatym \u0142bem rozpoczynaj\u0105c sw\u00f3j rytua\u0142. Po chwili si\u0119gn\u0105\u0142 do misy, nabieraj\u0105c z niej gar\u015b\u0107 krwawej, paruj\u0105cej w porannym przymrozku breji, kt\u00f3r\u0105 rzuci\u0142 na powierzchni\u0119 kamienia.<\/p>\n\n\n\n
Pomimo zm\u0119czenia jarl przygl\u0105da\u0142 si\u0119 temu z zaciekawieniem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDowiedzmy si\u0119 w ko\u0144cu, gdzie znajdziemy ten klucz, o kt\u00f3rym tyle m\u00f3wi\u0142.\u201d<\/p>\n\n\n\n