01.03.2511<\/p>\n
Karz\u0105ca r\u0119ka prawa si\u0119gn\u0119\u0142a po naszych bohater\u00f3w i zamkn\u0119\u0142a ich w \u017celaznym u\u015bcisku kajdan. Na nic zda\u0142y si\u0119 zwyczajowe t\u0142umaczenia i zapewnienia o dobrej woli, czy pojawieniu si\u0119 w wyj\u0105tkowo niefortunnym miejscu oraz czasie.<\/p>\n
Nawet oburzenie i powo\u0142ywanie si\u0119 na b\u0142\u0119kitn\u0105 krew Sigfriedy, czy status Sigmunda jako absolwenta Altdorfskich Kolegi\u00f3w Magii nie powstrzyma\u0142y s\u0142u\u017cbist\u00f3w ze stra\u017cy wykonuj\u0105cych z werw\u0105 swoje obowi\u0105zki pod czujnym spojrzeniem rudow\u0142osej pani kapitan.<\/p>\n
Ostatecznie, tak jak i wielu innych pechowc\u00f3w, kt\u00f3rym nie uda\u0142o si\u0119 w por\u0119 zbiec, ca\u0142\u0105 czw\u00f3rk\u0119 odprowadzono \u2013 wraz z nieod\u0142\u0105cznym ju\u017c czworonogiem – do miejscowego aresztu znajduj\u0105cej si\u0119 w piwnicach koszar Stra\u017cy Miejskiej Miasta Wusterburg.<\/p>\n
St\u0142oczeni w brudnej i \u015bmierdz\u0105cej celi bohaterowie z topniej\u0105c\u0105 nadziej\u0105 i rosn\u0105c\u0105 niecierpliwo\u015bci\u0105 oczekiwali pojawienia si\u0119 kogo\u015b, kto wstawi si\u0119 za nimi, zapewniaj\u0105c o powsta\u0142ej pomy\u0142ce, w wyniku czego miejscy oficjele zapewne przeprosz\u0105 za wszelkiego rodzaju k\u0142opoty jakie spotka\u0142y tak niesprawiedliwie pom\u00f3wionych i ca\u0142kowicie niewinnych podr\u00f3\u017cnych. Nikt taki jednak nie nadchodzi\u0142.<\/p>\n
Zrezygnowani, odliczaj\u0105c kolejne, nie\u015bpiesznie mijaj\u0105ce godziny, \u015bwie\u017co upieczeni pensjonariusze aresztu, zwr\u00f3cili swoj\u0105 uwag\u0119 pozosta\u0142ym towarzyszom niedoli, kt\u00f3rzy skutecznie pomagali \u015bci\u015ble wype\u0142ni\u0107 niezbyt rozleg\u0142y metra\u017c lochu.<\/p>\n
Okazali si\u0119 nimi by\u0107 cyrkowcy z trupy \u201eMarienburgscy Korsarze\u201d, kt\u00f3rzy r\u00f3wnie\u017c brali czynny udzia\u0142 w ca\u0142ym jarmarcznym zamieszaniu. Podobnie jak cz\u0142onkowie dru\u017cyny, tak\u017ce i cyrkowcy wykazali si\u0119 optymistycznym usposobieniem, nakazuj\u0105cym wszelakie niejasno\u015bci wyja\u015bni\u0107 z przedstawicielami w\u0142adz – co le\u017ca\u0142o w jawnej opozycji do miejscowego zwyczaju brania n\u00f3g za pas na d\u017awi\u0119k nadchodz\u0105cego patrolu stra\u017cy.<\/p>\n
Umalowanej i poprzebieranej w najrozmaitsze kostiumy grupie przewodzi\u0142a Geri \u2013 nizio\u0142kini przebrana za krasnoluda, z w\u0142osami misternie zaplecionymi i podwi\u0105zanymi tak, aby udawa\u0142y brod\u0119 dumnego, g\u00f3rskiego ludu. Nastr\u00f3j kuglarzy by\u0142 wyj\u0105tkowo sm\u0119tny i paskudny, nawet jak na kogo\u015b, komu w\u0142a\u015bnie odebrano wolno\u015b\u0107 i wtr\u0105cono do lochu, aby tam m\u00f3g\u0142 w spokoju kontemplowa\u0107 nadchodz\u0105c\u0105 wiosenn\u0105 r\u00f3wnonoc.<\/p>\n
Ponad cichymi pomrukami niezadowolenia i dobiegaj\u0105cymi z k\u0105t\u00f3w celi st\u0142umionymi szlochami wznosi\u0142 si\u0119 piskliwy g\u0142os rudow\u0142osej nizio\u0142kini, kt\u00f3ra niewybrednymi \u017cartami i karczemnymi historiami stara\u0142a si\u0119 wprowadzi\u0107 odrobin\u0119 rado\u015bci w cuchn\u0105cy i wilgotny mrok podziemia, jednak bez wi\u0119kszych sukces\u00f3w.<\/p>\n
Zdecydowanie lepszy wp\u0142yw na morale wi\u0119\u017ani\u00f3w mia\u0142 Henroth \u2013 przebrany za mutanta, ros\u0142y Nordlandczyk ze skrywaj\u0105c\u0105 rami\u0119 mack\u0105 stworzon\u0105 z przewi\u0105zanych rzemieniami barwionych sk\u00f3r, w kt\u00f3rej wn\u0119trzu skrywa\u0142a si\u0119 rozs\u0105dnych rozmiar\u00f3w flaszka przedniego samogonu.<\/p>\n
„To tylko atrapa, ale stra\u017cnicy i tak wol\u0105 jej nie dotyka\u0107,” \u2013 mrugn\u0105\u0142 porozumiewawczo, pozwalaj\u0105c butelczynie ruszy\u0107 w podr\u00f3\u017c po celi, aby mog\u0142a pokrzepi\u0107 zar\u00f3wno serca, jak i cia\u0142a mimowolnie zebranych.<\/p>\n
Korzystaj\u0105c z go\u015bcinno\u015bci kuglarzy i dziel\u0105c si\u0119 swoimi historiami, dru\u017cyna dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce przyczyn\u0105 pod\u0142ego nastroju cyrkowc\u00f3w by\u0142a \u015bmier\u0107 jednego z najwa\u017cniejszych cz\u0142onk\u00f3w trupy. Ogniomistrz Fosten, kt\u00f3rego bezskutecznie pr\u00f3bowa\u0142a ocali\u0107 Eike, zapewne przeszed\u0142 ju\u017c przez portal Pana Sn\u00f3w.<\/p>\n
W\u015br\u00f3d \u015bcisku, barwnych cyrkowych kreacji i makija\u017cu, bezczelnych szczur\u00f3w, brudnych siennik\u00f3w, oraz wyg\u0142odnia\u0142ych pluskiew, wszyscy w ko\u0144cu poddali si\u0119 zm\u0119czeniu i zapadli w sen.<\/p>\n
***<\/p>\n
Nast\u0119pnego dnia od samego \u015bwitu przed cel\u0105 pojawiali si\u0119 stra\u017cnicy, ochryple wykrzykuj\u0105c imiona poszczeg\u00f3lnych wi\u0119\u017ani\u00f3w i wyprowadzaj\u0105c ich w celu z\u0142o\u017cenia wyja\u015bnie\u0144. Czasem pojedynczo, czasem w niewielkich grupach odeskortowano kolejnych zatrzymanych, uszczuplaj\u0105c populacj\u0119 pustoszej\u0105cej celi. Wreszcie jeden ze stra\u017cnik\u00f3w odczyta\u0142 imiona bohater\u00f3w, na powr\u00f3t umieszczaj\u0105c ich d\u0142onie w okowach oraz wyprowadzaj\u0105c ich zar\u00f3wno z celi, jak i samego aresztu.<\/p>\n
S\u0142o\u0144ce sta\u0142o ju\u017c wysoko na niebie, a gwar miejski dobiega\u0142 z rynku, na kt\u00f3ry byli prowadzeni t\u0105 sam\u0105 drog\u0105, kt\u00f3r\u0105 poprzedniego dnia prowadzono ich do aresztu. I tym razem towarzyszy\u0142 im patrol stra\u017cy, prowadz\u0105c ich do stoj\u0105cego przy rynku ratusza, b\u0119d\u0105cego jednocze\u015bnie budynkiem s\u0105du.<\/p>\n
Imponuj\u0105ca budowla z pocz\u0105tku ubieg\u0142ego wieku ozdobiona by\u0142a herbem samego miasta, jak i co znamienitszych rod\u00f3w z jego historii. U jej szczytu znajdowa\u0142 si\u0119 pomnik Vereny \u2013 bogini z zas\u0142oni\u0119tymi oczami w jednej d\u0142oni dzier\u017cy\u0142a miecz, w drugiej za\u015b szal\u0119, na kt\u00f3rej wa\u017cy\u0142a los i serca \u015bmiertelnik\u00f3w.<\/p>\n
Sigfrieda zm\u00f3wi\u0142a pod nosem kr\u00f3tk\u0105 modlitw\u0119 do swej patronki i dumnym krokiem ruszy\u0142a do pa\u0142acu sprawiedliwo\u015bci z takim zdecydowaniem, \u017ce prowadz\u0105cy j\u0105 stra\u017cnicy musieli przy\u015bpieszy\u0107, aby dotrzyma\u0107 jej kroku.<\/p>\n
Widz\u0105c to Sigmund r\u00f3wnie\u017c dumnie wypr\u0119\u017cy\u0142 pier\u015b i stara\u0142 si\u0119 zr\u00f3wna\u0107 ze szlachciank\u0105. Wszak jest Imperialnym Czarodziejem, a nie jakim\u015b ch\u0142opem, kt\u00f3rego bezkarnie mo\u017cna zamkn\u0105\u0107 na noc w \u015bmierdz\u0105cej budzie niczym znale\u017anego kundla, w my\u015blach ju\u017c zacz\u0105\u0142 uk\u0142ada\u0107 przemow\u0119, kt\u00f3ra nie tylko zapewni mu wolno\u015b\u0107, ale jednocze\u015bnie poskutkuje tym, \u017ce ca\u0142a stra\u017c gorzko po\u017ca\u0142uje, \u017ce o\u015bmieli\u0142a si\u0119 podnie\u015b\u0107 na niego r\u0119k\u0119.<\/p>\n
Prowadzeni po kamiennej posadzce przestronnych korytarzy zbli\u017cali si\u0119 do szerokich, drewnianych drzwi. Jeden ze stra\u017cnik\u00f3w ju\u017c naciska\u0142 klamk\u0119, by otworzy\u0107 drzwi, czarodziej jednak ruszy\u0142 do przodu i zamaszy\u015bcie przekroczy\u0142 pr\u00f3g, a na ustach ju\u017c go\u015bci\u0142y mu pierwsze s\u0142owa s\u0142usznej skargi kierowanej do wysokiego s\u0105du… Niestety salka okaza\u0142a si\u0119 niewielka i pusta, je\u015bli nie liczy\u0107 drewnianego sto\u0142u otoczonego kilkoma r\u00f3wnie pustymi krzes\u0142ami. S\u0142owa zamar\u0142y na ustach Sigmunda.<\/p>\n
– Zaczekacie tutaj. Wprowadzimy was na sal\u0119 gdy rozpocznie si\u0119 rozprawa \u2013<\/em> stra\u017cnik beznami\u0119tnie spojrza\u0142 w przygasaj\u0105ce oczy alchemika.<\/p>\n Ca\u0142e lata, miesi\u0105ce, czy ledwie godziny? Nie spos\u00f3b powiedzie\u0107, jak d\u0142ugo trwali w wy\u0142o\u017conej drewnem sali, pozostawieni sami sobie. Ju\u017c dawno ucich\u0142y miarowe kroki i rytmiczne stukanie palcami o blat, dzi\u0119ki kt\u00f3rym starali si\u0119 walczy\u0107 z nud\u0105. Nieustanne napi\u0119cie ostatecznie samo si\u0119 rozmy\u0142o, pozostawiaj\u0105c jedynie miejsce dla bezsilnej rezygnacji.<\/p>\n Wreszcie drugie z drzwi izby otworzy\u0142y si\u0119, ukazuj\u0105c rozleg\u0142\u0105 sal\u0119 rozpraw, a g\u0142os stra\u017cnika nakaza\u0142 im wsta\u0107 i zaj\u0105\u0107 wskazane na niej miejsca. Ca\u0142\u0105 czw\u00f3rk\u0105 usiedli za d\u0142ug\u0105, d\u0119bow\u0105 \u0142aw\u0105, za plecami maj\u0105c p\u0119czniej\u0105ce zgromadzenie miejscowych, co raz wyzywaj\u0105ce ich od rabusi\u00f3w, przest\u0119pc\u00f3w i bezbo\u017cnik\u00f3w. Nad tymi wznosz\u0105cymi si\u0119 okrzykami zapanowa\u0107 stara\u0142 si\u0119 wiekowy m\u0119\u017cczyzna w s\u0119dziowskiej todze, nieustannie nawo\u0142uj\u0105cy o spok\u00f3j i z zaciek\u0142o\u015bci\u0105 godn\u0105 samego Sigmara wal\u0105cy drewnianym m\u0142otkiem o blat, nakazuj\u0105c raz po raz wyprowadza\u0107 z sali co g\u0142o\u015bniejszych widz\u00f3w rozprawy.<\/p>\n Gdy uda\u0142o si\u0119 wreszcie zagwarantowa\u0107 wzgl\u0119dn\u0105 cisz\u0119 i powag\u0119 wymagan\u0105 przez instytucj\u0119, oskar\u017cyciel z ramienia rady miasta rozpocz\u0105\u0142 sw\u0105 przemow\u0119. I chocia\u017c j\u0119zyk, jakim si\u0119 pos\u0142ugiwa\u0142, by\u0142 powszechnie znany, o tyle wi\u0119kszo\u015b\u0107 zebranych (w tym sama dru\u017cyna) nie by\u0142a w stanie odnale\u017a\u0107 sensu w rozwlek\u0142ej przemowie, kt\u00f3ra zdawa\u0142a si\u0119 ci\u0105giem niby przypadkowych zda\u0144, przerywanych zar\u00f3wno Tilea\u0144skimi, Breto\u0144skimi, jak i Khazaalidzkimi wtr\u0105ceniami.<\/p>\n S\u0142owa oskar\u017cyciela wi\u0142y si\u0119 niczym pl\u0105tanina jadowitych w\u0119\u017cy – nie spos\u00f3b by\u0142o okre\u015bli\u0107, gdzie zaczyna\u0142 si\u0119 jeden, a ko\u0144czy\u0142 drugi, i kt\u00f3ry z nich wreszcie zdecyduje si\u0119 zaatakowa\u0107 i ods\u0142oni\u0107 gro\u017ane k\u0142y. Dopiero pod sam koniec, gdy ton g\u0142osu oskar\u017cyciela si\u0119 zmieni\u0142, a zar\u00f3wno s\u0142owa, jak i zdania przybra\u0142y bardziej znan\u0105, cho\u0107 zdecydowanie nieprzyjazn\u0105 form\u0119, Werner zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce to w\u0142a\u015bnie s\u0105 jadowite k\u0142y, zwiastuj\u0105ce nieuchronny koniec:<\/p>\n – \u2026zarzuca si\u0119: zniszczenie w\u0142asno\u015bci prywatnej i publicznej, zak\u0142\u00f3canie porz\u0105dku, podburzanie w celu wywo\u0142ania zamieszek, sianie rozpusty, defetyzmu, fermentu, generalnej krotochwili, oraz – co najwa\u017cniejsze – mordu z premedytacj\u0105!<\/em> – przeci\u0105g\u0142e \u201eAaaach!\u201d rozesz\u0142o si\u0119 przez sal\u0119, pozostawiaj\u0105c j\u0105 w nieprzeniknionej ciszy przerywanej tylko skrzypieniem drewna.<\/p>\n W tym momencie do oskar\u017conych dotar\u0142o, \u017ce o ile niewzruszona d\u0142o\u0144 prawa z\u0142apa\u0142a ich za karki i cisn\u0119\u0142a o bruk, o tyle jej siostra reprezentuj\u0105ca sprawiedliwo\u015b\u0107 dopiero teraz zaci\u015bnie si\u0119 na ich gard\u0142ach i pozbawi przysz\u0142o\u015bci, plan\u00f3w, nadziei, a najpewniej i \u017cycia. Oddech zamar\u0142, a ciarki przesz\u0142y ca\u0142ej czw\u00f3rce po plecach. Nie tak mia\u0142o by\u0107.<\/p>\n – Sta\u0107! –<\/em> Czysty, lecz mocny g\u0142os dobieg\u0142 od drzwi z ko\u0144ca sali, a za nim pod\u0105\u017ca\u0142 odg\u0142os obcas\u00f3w stukaj\u0105cych po marmurowej posadzce. Wzrok ca\u0142ej sali zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w kierunku zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 po\u015bpiesznie przed oblicze S\u0105du szczup\u0142ej blondynki w prawniczej todze, kt\u00f3ra mijaj\u0105c bohater\u00f3w pos\u0142a\u0142a im perlisty u\u015bmiech i skierowa\u0142a twarz w stron\u0119 s\u0119dziego.<\/p>\n – Witam, Wysoki S\u0105dzie, prosi\u0142abym o kr\u00f3tk\u0105 przerw\u0119, abym mog\u0142a skonsultowa\u0107 si\u0119 z moimi klientami, zanim zd\u0105\u017c\u0105 powiedzie\u0107 co\u015b, czego b\u0119d\u0105 \u017ca\u0142owa\u0107, \u2013<\/em> z pe\u0142nym gracji, delikatnym uk\u0142onem oznajmi\u0142a nowo przyby\u0142a.<\/p>\n – Osano Winandus, czy\u017c to kolejna z beznadziejnych spraw, dla kt\u00f3rej postanowi\u0142a\u015b marnowa\u0107 zar\u00f3wno sw\u00f3j, jak i co gorsza m\u00f3j czas? –<\/em> Niemal wyrecytowane z pami\u0119ci s\u0142owa dobitnie \u015bwiadczy\u0142y, i\u017c nie padaj\u0105 one z ust s\u0119dziego po raz pierwszy.<\/p>\n – Ka\u017cde z nas s\u0142u\u017cy Pani Prawa i Sprawiedliwo\u015bci najlepiej jak potrafi, Wysoki S\u0105dzie, –<\/em> niewinnie odpar\u0142a blondynka, co wprawi\u0142o w ponowny ruch drewniany m\u0142oteczek.<\/p>\n – Zarz\u0105dzam przerw\u0119, wznowimy rozpraw\u0119 po drugim dzwonie, \u2013<\/em> pad\u0142y s\u0142owa z wokandy, o dziwo nie nios\u0105c ze sob\u0105 irytacji, lecz nut\u0119 rozbawienia i sympatii.<\/p>\n\n\n