Pami\u0119tasz, w kt\u00f3rym momencie uda\u0142o ci si\u0119 nieodwracalnie spieprzy\u0107 swoje \u017cycie? Chodzi mi o konkretn\u0105 chwil\u0119 odpowiedzialna za kaskad\u0119 wydarze\u0144, z kt\u00f3rych ka\u017cde zarzuca ci p\u0119tl\u0119 na szyj\u0119, aby w odpowiednim momencie si\u0119 na niej zacisn\u0105\u0107 i wtedy ju\u017c wiesz. To koniec, jestem w ciemnej dupie.<\/p>\n
W moim przypadku, podobnie jak i w wielu innych, wystarczy\u0142o powiedzie\u0107 niew\u0142a\u015bciwej osobie \u201cTak\u201d.<\/p>\n
– Przypomnij mi, po jakiego diab\u0142a brodzimy w tym syfie? – muskularny m\u0119\u017cczyzna, wyra\u017anie daleki od zachwytu, bezskutecznie stara\u0142 si\u0119 skurczy\u0107 swoj\u0105 imponuj\u0105c\u0105 sylwetk\u0119 tak, aby nie zabrudzi\u0107 neonowej kurtki przeciskaj\u0105c si\u0119 ciasnym przej\u015bciem.<\/p>\n
– Przechodz\u0105c \u015bcie\u017ckami duch\u00f3w poszukujemy zapomnianej prawdy, cierpliwo\u015bci Craig \u2013 nabo\u017cnym tonem odpowiedzia\u0142a ciemnosk\u00f3ra kobieta, a bia\u0142e wzory tatua\u017cy zal\u015bni\u0142y metalicznym blaskiem wok\u00f3\u0142 niemal niewidocznych w mroku oczu.<\/p>\n
– Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie. Przez chwil\u0119 ba\u0142em si\u0119, \u017ce to kolejna robota dla pewnego fixera, kt\u00f3ry uwielbia wpuszcza\u0107 nas w g\u00f3wno po same uszy \u2013 zarechota\u0142 Irlandczyk, ju\u017c od dawna nie dawa\u0142 si\u0119 podpu\u015bci\u0107 m\u00f3wi\u0105cej o duchach Maffi. Ta w odpowiedzi wyszczerzy\u0142a bielutkie z\u0119by w u\u015bmiechu, co wraz z tatua\u017cami nada\u0142o jej twarzy wgl\u0105du czaszki.<\/p>\n
Cholera wie, czy to opowiadanie o duchach to tylko cz\u0119\u015b\u0107 jej styl\u00f3wy – podobnie jak tatua\u017ce i naszyjniki z ko\u015bci, czy naprawd\u0119 w to wierzy. Ale powaga, z jak\u0105 potrafi\u0142a o nich wspomnie\u0107 w najmniej oczekiwanym momencie, zwykle wybija\u0142a z rytmu ka\u017cdego, kto jej nie zna\u0142.<\/p>\n
– W zasadzie to co spodziewa si\u0119 znale\u017a\u0107 tak g\u0142\u0119boko? – Splun\u0105\u0142 Craig nieustannie zadaj\u0105c to samo pytanie w nieco innej formie, co stawa\u0142o si\u0119 ju\u017c naprawd\u0119 upierdliwe. Z drugiej strony, je\u017celi przypadkiem kogo\u015b tu spotkamy, to sam widok ogromnego boostera powinien zniech\u0119ci\u0107 do stawania nam na drodze.<\/p>\n
– Dyski, bazy danych, deki. Jakiekolwiek informacje, kt\u00f3re mog\u0142y zachowa\u0107 si\u0119 po katastrofie. Jeste\u015bmy niemal pod samym city center. – Pad\u0142a moja odpowied\u017a.<\/p>\n
– Pi\u0119knie, kurwa pi\u0119knie! Dobrze, \u017ce nie wzi\u0105\u0142em latarki, zaraz sam zaczn\u0119 \u015bwieci\u0107. – Olbrzym znalaz\u0142 kolejny pow\u00f3d do niezadowolenia, jakby zszed\u0142 tutaj w\u0142a\u015bnie w poszukiwaniu nieszcz\u0119\u015b\u0107 i trafi\u0142 z\u0142ot\u0105 \u017cy\u0142\u0119 pretekst\u00f3w do trucia dupy. Na ratunek, zreszt\u0105 jak zawsze, przysz\u0142a Maffi.<\/p>\n
– Latarki? Cyberga\u0142y pewnie sobie wszczepi\u0142e\u015b zanim na dobre oderwa\u0142e\u015b si\u0119 od cycka. Zreszt\u0105 promieniowanie t\u0142a jest w normie, wi\u0119cej rad\u00f3w wci\u0105gasz jak serwujesz sobie ten g\u00f3wniany Insta-Keebs. Tysi\u0105ce eddies w chromie, a \u017cre gorzej ni\u017c szczur na bagnach… – Nie pozwoli\u0142 jej doko\u0144czy\u0107.<\/p>\n
– Odwal si\u0119 od najostrzejszego smaku w tym cholernym mie\u015bcie \u2013 warkn\u0105\u0142 niby zez\u0142oszczony \u2013 Wy na odludziu pewnie zabijali\u015bcie si\u0119 o kawa\u0142ek nadpalonej opony na kolacj\u0119, ale tutaj, w kolebce cywilizacji, ludzie maj\u0105 du\u017co bardziej dystyngowany…<\/p>\n
– Cisza, jeste\u015bmy na miejscu! \u2013 jak uroczym rozproszeniem by to nie by\u0142o, to przerzucanie si\u0119 uszczypliwo\u015bciami odci\u0105ga\u0142o ich od zadania, a przecie\u017c oficjalnie, a w zasadzie nieoficjalnie, byli\u015bmy w pracy.<\/p>\n
Korytarz zaprowadzi\u0142 nas do stalowych drzwi, nie pierwszych, kt\u00f3re ju\u017c odnale\u017ali\u015bmy. Za nimi znajduje si\u0119 kolejne pomieszczenie serwisowe, a w nim jeszcze wi\u0119cej bezwarto\u015bciowych \u015bmieci. Po wojnie ca\u0142e centrum, a w zasadzie to, co z niego zosta\u0142o, zabetonowano i postawiono od nowa. Nowe miasto na grobowcu starego. Niby wszyscy o tym wiedzieli, lecz ma\u0142o kogo to obchodzi\u0142o. W ko\u0144cu c\u00f3\u017c ciekawego mog\u0142o si\u0119 znajdowa\u0107 w ruinach metra i kanalizacji?<\/p>\n
Najwyra\u017aniej byli jednak tacy, kt\u00f3rzy byli na tyle ciekawscy lub znudzeni, aby pozna\u0107 odpowied\u017a na to pytanie. Cholera wie, ile czasu i pieni\u0119dzy ju\u017c po\u015bwi\u0119cono: sprawdzenie starych plan\u00f3w zagospodarowania, przegl\u0105danie projekt\u00f3w budowy sarkofagu po \u201ekatastrofie\u201d – jak lubiano nazywa\u0107 detonacj\u0119 \u0142adunku nuklearnego w samym centrum miasta – przeprowadzenie geologicznych analiz, symulacji.I wszystko po to, aby ostatecznie nasza tr\u00f3jka stan\u0119\u0142a przed rdzewiej\u0105cymi, stalowymi drzwiami, za kt\u00f3rymi zapewne i tak nie b\u0119dzie nic ciekawego.<\/p>\n
Co gorsza, akurat te drzwi nie zosta\u0142y wyposa\u017cone w \u017caden terminal, czytnik biometryczny, lub cokolwiek, co umo\u017cliwia\u0142oby ich normalne otwarcie. To uda\u0142o mi si\u0119 ustali\u0107 przez bezskutecznie ostukiwanie ich samych, jak i wszystkiego wok\u00f3\u0142.<\/p>\n
– Odsu\u0144 si\u0119, tutaj wskazana jest odrobina polotu i finezji – U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Craig, widz\u0105c moje beznadziejne zmagania z, wydawa\u0142oby si\u0119, ca\u0142kowicie bezu\u017cytecznymi drzwiami.<\/p>\n
Stan\u0105\u0142 po\u015brodku przej\u015bcia na szeroko rozstawionych nogach, wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119boki wdech i wbi\u0142 palce z metalicznym trzaskiem w pionow\u0105 szczelin\u0119 po\u015brodku stalowej przeszkody. Rykn\u0105\u0142 g\u0142o\u015bno wyrzucaj\u0105c powietrze z p\u0142uc, jakby to pracowa\u0142y jego w\u0142asne mi\u0119\u015bnie, podczas gdy chromowane pokrycie d\u0142oni i przedramion rozszczepi\u0142o si\u0119 zwi\u0119kszaj\u0105c mo\u017cliwo\u015bci ch\u0142odzenia t\u0142ok\u00f3w, wreszcie g\u0142o\u015bny huk odpowiedzia\u0142 jego wysi\u0142kowi i prawe skrzyd\u0142o zacz\u0119\u0142o si\u0119 chowa\u0107 w \u015bcianie. Irlandczyk napar\u0142 teraz ca\u0142ym cia\u0142em na prawe skrzyd\u0142o, kt\u00f3re poddawa\u0142o si\u0119 milimetr po milimetrze jego nadludzkiemu wysi\u0142kowi. Wreszcie, gdy utworzy\u0142 przej\u015bcie na tyle szerokie, \u017ce i on sam si\u0119 w nim zmie\u015bci, opar\u0142 si\u0119 plecami o drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 automatycznych drzwi \u0142api\u0105c oddech i posy\u0142aj\u0105c porozumiewawcze spojrzenie:<\/p>\n
– \u0141atwizna \u2013 Za\u015bmia\u0142 si\u0119 zdyszany.<\/p>\n
– Trzy i p\u00f3\u0142 calowe stalowe drzwi? – gwizdn\u0119\u0142a Maffi \u2013 Tym razem chyba rzeczywi\u015bcie znale\u017ali\u015bmy co\u015b godnego uwagi. Wchodzimy?<\/p>\n
Wystarczy\u0142o odpowiedzie\u0107 \u201cnie\u201d. Lecz szans\u0119 na to odebra\u0142o nag\u0142e wycie syreny alarmowej i towarzysz\u0105ce jej b\u0142yski czerwonych \u015bwiate\u0142.<\/p>\n
– Sk\u0105d tu kurwa jest zasilanie? – J\u0119kn\u0105\u0142 Craig.<\/p>\n
– Zapasowy generator? Aktywowa\u0142 si\u0119 pewnie po twoim finezyjnym otwarciu drzwi? – Nie by\u0142o jednak czasu na wypominanie b\u0142\u0119d\u00f3w. Po wewn\u0119trznej stronie znajdowa\u0142 si\u0119 terminal ostrzegawczo b\u0142yskaj\u0105cy \u017c\u00f3\u0142tymi i czerwonymi diodami, jakby staraj\u0105c si\u0119 doda\u0107 pilno\u015bci i tak wyra\u017anie niecierpi\u0105cej zw\u0142oki sprawie.<\/p>\n
Teraz ja. Wystarczy\u0142o na szybko wyci\u0105\u0107 przedni panel, wpi\u0105\u0107 deck w gniazdo, sprz\u0119g do deku i…<\/p>\n
– Jestem… – Nim s\u0142owo ostatecznie pad\u0142o z moich ust, do uszu nie dobiega\u0142 ju\u017c d\u017awi\u0119k, a raczej dobiega\u0142, ale nie tylko do uszu. Szesna\u015bcie mikrofon\u00f3w po dwa w ka\u017cdym rogu i po\u015brodku \u015bcian, tyle samo kamer, wszystkie wci\u0105\u017c sprawne dostarcza\u0142y obraz i d\u017awi\u0119k. Programy z deku ruszy\u0142y w sie\u0107 niemal samoistnie; P\u0142aszczka u\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 pod moimi stopami, podczas gdy Demony z m\u0142otami bojowymi rozbija\u0142y mury fortecy, r\u00f3wnie przestarza\u0142ej jak te wizualizacje. Stworzona w innej epoce, jako cz\u0119\u015b\u0107 wi\u0119kszej ca\u0142o\u015bci, teraz niczym odci\u0119ta ko\u0144czyna nie by\u0142a w stanie opiera\u0107 si\u0119 atakom wsp\u00f3\u0142czesnego softu. Nag\u0142a cisza wdar\u0142a si\u0119 w miejsce uporczywego wycia syren, podobnie czerwony blask alarm\u00f3w ust\u0105pi\u0142 ciep\u0142emu, \u017c\u00f3\u0142temu \u015bwiat\u0142u wype\u0142niaj\u0105cemu przestrze\u0144.<\/p>\n
Zaskakuj\u0105co du\u017ca i wysoka sala z pewno\u015bci\u0105 nie by\u0142a kolejnym pomieszczeniem kontrolnym: \u015bciany z mlecznobia\u0142ego papieru wsparte na a\u017curowych stela\u017cach przepuszcza\u0142y promienie dziennego \u015bwiat\u0142a, aby o\u015bwietli\u0107 ca\u0142e wn\u0119trze. Grube kolumny, ciosane z ciemnego drewna, kt\u00f3rym by\u0142y te\u017c pokryte nieprze\u015bwituj\u0105ce cz\u0119\u015bci \u015bcian i pod\u0142oga, \u015brodek kt\u00f3rej wy\u0142o\u017cono jasnymi matami. Ca\u0142o\u015bci wystroju dope\u0142nia\u0142 pos\u0105g samuraja i rozwieszone na \u015bcianach zwoje, przyozdobione azjatyckim pismem. Iluzja by\u0142a niemal perfekcyjna, mo\u017cna by\u0142o zapomnie\u0107, \u017ce to nie braindance historycznej Japonii, a zapomniana piwnica gdzie\u015b pod miastem.<\/p>\n
Pomimo mojej chwili zadumy nad tym, kto chcia\u0142 to wszystko tu umie\u015bci\u0107, i po jak\u0105 choler\u0119, programy w tle nie przestawa\u0142y dzia\u0142a\u0107, cierpliwie przeczesuj\u0105c bazy danych i dawno zapomniane dyski w poszukiwaniu czegokolwiek warto\u015bciowego.<\/p>\n
Otworzy\u0107 kolekcj\u0119? – Komunikat pojawi\u0142 si\u0119 w mojej \u015bwiadomo\u015bci \u2013 Tak.<\/p>\n
Panele mlecznobia\u0142ych \u015bcian bezszelestnie przesun\u0119\u0142y si\u0119 w g\u00f3r\u0119, ods\u0142aniaj\u0105c dumnie pr\u0119\u017c\u0105ce si\u0119 rz\u0119dy broni: od pistolet\u00f3w i rewolwer\u00f3w, przez lekkie karabiny, po bro\u0144 ci\u0119\u017ck\u0105 dedykowan\u0105 pod borgi, oraz ca\u0142y asortyment no\u017cy, shiruken\u00f3w, monokatan i cholera wie czego jeszcze, rozmieszczonych pieczo\u0142owicie w \u015bciennych uchwytach.<\/p>\n
– Jasna cholera! Trafili\u015bmy jak\u0105\u015b zbrojowni\u0119, to musi by\u0107 co\u015b warte \u2013 Grzmia\u0142 podekscytowany Craig, niemal podskakuj\u0105c z rado\u015bci po\u015br\u00f3d jasnych mat pod\u0142ogi.<\/p>\n
– To nie jest zbrojownia, to… – Ledwie chwil\u0119 po tym, gdy s\u0142owa Maffi dobieg\u0142y do mikrofon\u00f3w, aby sygna\u0142em pogna\u0107 do sieci przez deck i wreszcie do mojej \u015bwiadomo\u015bci, pos\u0105g samuraja ju\u017c dusi\u0142 w morderczym u\u015bcisku Irlandczyka. Niedoko\u0144czone zdanie Maffi zmienia\u0142o si\u0119 w krzyk w\u015bciek\u0142o\u015bci, podczas gdy moje my\u015bli p\u0119dzi\u0142y prosto do p\u0142aszczki. Ostrzegawczy komunikat zab\u0142ysn\u0105\u0142 czerwieni\u0105: Czy na pewno chcesz teraz aktywowa\u0107 protok\u00f3\u0142? Teraz, tak, tak, TAK! Je\u017celi mamy wyj\u015b\u0107 z tego \u017cywi, to teraz!<\/p>\n
I zadzia\u0142a\u0142o, przynajmniej na tyle, na ile to mo\u017cliwe na lokalnej sieci. Soft dzia\u0142a\u0142 jak powinien, podobnie Sandevistan wykona\u0142 swoj\u0105 dzia\u0142k\u0119 i czas si\u0119 zatrzyma\u0142 \u2013 prawie. Zostawiam mi\u0119so z ty\u0142u i lec\u0119. Linie kodu uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w mojej \u015bwiadomo\u015bci, ale potrzebuj\u0119 przestrzeni i punktu odniesienia, przywo\u0142uj\u0119 wi\u0119c sal\u0119. Obraz z kamer wystarczy, aby stworzy\u0107 symulacj\u0119 \u2013 wystarczy to ma\u0142o powiedziane, dopiero teraz widz\u0119 to miejsce naprawd\u0119: ka\u017cdy s\u0142\u00f3j na drewnie, ka\u017cde poci\u0105gni\u0119cie p\u0119dzla na papierze, wszystko ostre i wyra\u017ane, nie rozmyte jak w zwyk\u0142ej rzeczywisto\u015bci…<\/p>\n
Skup si\u0119. Ja. Gdzie jestem? Ja, moje cia\u0142o – wpi\u0119te przez deck do terminala, kr\u0119gos\u0142up ju\u017c zacz\u0105\u0142 si\u0119 wygina\u0107 w spazmie b\u0119d\u0105cym efektem ca\u0142ego syfu wpuszczonego do krwiobiegu przez Sandevistana. Niebawem upadnie, jednak niebawem jest wzgl\u0119dnie, p\u00f3ki co stoi, nie wiedz\u0105c jeszcze, \u017ce upadnie. Jednak to nie ja, to tylko mi\u0119so, JA natomiast jestem wsz\u0119dzie, gdzie zwr\u00f3c\u0119 oko swej ja\u017ani.<\/p>\n
Widz\u0119 Maffi w po\u0142owie drogi mi\u0119dzy moim cia\u0142em, a nim. Z obna\u017conymi w krzyku dzi\u0105s\u0142ami, \u015bwietlne tatua\u017ce tworz\u0105 wz\u00f3r przera\u017caj\u0105cej maski pragn\u0105cej ofiary z krwi, podczas gdy d\u0142onie wznosz\u0105 strzelb\u0119, kt\u00f3ra z\u0142o\u017cy t\u0119 ofiar\u0119.<\/p>\n
Craig po\u015brodku sali, ze zmia\u017cd\u017cona tchawic\u0105 i ramionami wyrzuconymi w prz\u00f3d. To one, nowe chromowane ramiona Irlandczyka cisn\u0119\u0142y nieoczekiwanym go\u015bciem honorowym, czy raczej gospodarzem o \u015bcian\u0119, w stron\u0119 kt\u00f3rej wci\u0105\u017c zmierza.<\/p>\n
To w\u0142a\u015bnie po nim wida\u0107, \u017ce czas tak naprawd\u0119 si\u0119 nie zatrzyma\u0142, gdy powoli leci na spotkanie ze \u015bcian\u0105. Czarna, matowa zbroja, nie chce si\u0119 nawet dobrze renderowa\u0107 w symulacji, szczelnie zakrywa niemal ca\u0142e cia\u0142o, sk\u00f3ra widoczna jest jedynie wok\u00f3\u0142 oczu, reszt\u0119 twarzy skrywa maska z czarnej tkaniny – Czyli jednak zosta\u0142 w tobie kawa\u0142ek cz\u0142owieka skurwysynu? – Chc\u0119 wrzeszcze\u0107 w twarz samuraja, nie maj\u0105c jednak czym wrzeszcze\u0107.<\/p>\n
Potrzebuj\u0119 siebie, aby m\u00f3c si\u0119 na niego wydrze\u0107, a symulowany worek krwi i mi\u0119sa upadaj\u0105cy pod drzwiami nie oddaje mnie wystarczaj\u0105co dobrze, wi\u0119c tworz\u0119 swojego awatara, filtruj\u0105c ca\u0142y input sensoryczny tak, aby dochodzi\u0142 do jego, a teraz moich: oczu i uszu. W ten spos\u00f3b moje JA znajduje zakotwiczenie w tej nieprawdziwej rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n
Podchodz\u0119 do o\u017cywionego pomnika, ju\u017c niemal roztrzaskuje si\u0119 o stojak z broni\u0105 i znajduj\u0105c\u0105 si\u0119 za nim \u015bcian\u0119. Zaraz przebije si\u0119 przez mlecznobia\u0142y niby papier i zapewne cholernie bole\u015bnie uderzy w zbrojony \u017celbeton tu\u017c za nim.<\/p>\n
– Zdechniesz tutaj skurwysynu! – Wrzeszcz\u0119 ile si\u0142 w wirtualnych p\u0142ucach prosto w twarz symulacji samuraja. – Tak lepiej. Teraz trzeba ustali\u0107 ramy czasowe. Przywo\u0142uj\u0119 wy\u015bwietlacz w lewym dolnym rogu mojego pola widzenia, diagnostyka zaleca od\u0142\u0105czenie po trzech sekundach. Tlenu w organizmie wystarczy na dodatkowe pi\u0119\u0107 minut, jednak m\u00f3zg nie mo\u017ce pracowa\u0107 na takich obrotach bez powa\u017cnych i zwykle ostatecznych skutk\u00f3w ubocznych. Takie s\u0105 ograniczenia, jak stawiasz rig na bia\u0142ku, zamiast na krzemie. Trzy sekundy. Zatem ca\u0142a wieczno\u015b\u0107 rozpo\u015bciera si\u0119 przede mn\u0105.<\/p>\n
Pragn\u0119 tylko jednego – dosta\u0107 si\u0119 do tego ekranowanego, zadrutowanego pod sam sufit skurwysyna i zwyczajnie go wyp\u0142aszczy\u0107. W mi\u0119dzyczasie sie\u0107 odpala w tle symulacj\u0119: Po uderzeniu o betonow\u0105 \u015bcian\u0119 b\u0119dzie potrzebowa\u0142 chwili, aby zebra\u0107 dane, zapewne ruszy w kierunku jakiej\u015b broni palnej, aby cho\u0107 odrobin\u0119 zniwelowa\u0107 nasz\u0105 przewag\u0119 liczebn\u0105, w tym czasie Maffi powinna zd\u0105\u017cy\u0107 go ustrzeli\u0107, a Craig jeszcze go dobije. Prawdopodobie\u0144stwo prognozy: 89.72%<\/p>\n
Zreszt\u0105, nawet je\u017celi co\u015b p\u00f3jdzie nie tak, to moje programy powinny dobra\u0107 si\u0119 do niego, zanim zd\u0105\u017cy wyrz\u0105dzi\u0107 komu\u015b prawdziw\u0105 krzywd\u0119, Craig oddycha przez dodatkowy zestaw p\u0142uc i skrzeli od kilku lat, ca\u0142a zadyszka by\u0142a jedynie popis\u00f3wk\u0105.<\/p>\n
Jednak samuraj postanawia nie s\u0142ucha\u0107 si\u0119 symulacji i zamiast uderzy\u0107 o \u015bcian\u0119 z pe\u0142nym impetem jedynie jego stopy przebijaj\u0105 si\u0119 przez mlecznobia\u0142y papier a\u017curowych dekoracji, na kt\u00f3rej to niemal kuca i spr\u0119\u017cy\u015bcie odbija jednocze\u015bnie r\u0119k\u0105 si\u0119gaj\u0105c… \u2013 Nie! Skurwysyn, nie zosta\u0142 rzucony! On to zaplanowa\u0142! – \u2026 jego d\u0142o\u0144, niby bezwiednie, chwyta r\u0119koje\u015b\u0107 katany, ju\u017c w odbiciu p\u0119dz\u0105c na spotkanie maty, p\u0142ynnym ruchem nadgarstka zrzuca pochw\u0119, przewr\u00f3t przez plecy…<\/p>\n
Ogromna d\u0142o\u0144 Craiga p\u0119dzi na wprost miejsca gdzie za chwil\u0119 pojawi si\u0119 jego g\u0142owa, jednak samuraj si\u0119 nie podnosi. Jego d\u0142o\u0144 za plecami w odwr\u00f3conym chwycie trzyma r\u0119koje\u015b\u0107 katany, kt\u00f3rej ostrze wyrastaj\u0105ce za \u0142ukiem plec\u00f3w wbija si\u0119 w otwarte usta Irlandczyka, przez podniebienie, do m\u00f3zgu i wychodzi z drugiej strony czaszki w fontannie szkar\u0142atu.<\/p>\n
– Jak kurwa! Jak to jest mo\u017cliwe, \u017ce po kilkudziesi\u0119ciu latach w tym grobowcu to mo\u017ce dzia\u0142a\u0107? – Dr\u0119 si\u0119 do siebie, czuj\u0105c s\u0142ony smak \u0142ez sp\u0142ywaj\u0105cych po policzkach do ust. – Ale \u0142zy nie zd\u0105\u017cy\u0142yby jeszcze sp\u0142yn\u0105\u0107, to nie jest prawda, a tylko wra\u017cenie, symulacja, konflikt sensoryczny, mo\u017ce trzy sekundy to zbyt szczodra prognoza jak na moje mo\u017cliwo\u015bci, mo\u017ce wypal\u0119 si\u0119, nim up\u0142ynie jej p\u00f3\u0142?<\/p>\n
Ale najpierw ty skurwysynu, zdechniesz tutaj przede mn\u0105 \u2013 Demony staraj\u0105 si\u0119 szarpa\u0107, jednak pomimo po\u0142\u0105czenia z sieci\u0105, czarny samuraj siedzi za grub\u0105 warstw\u0105 LODu, kt\u00f3ra \u0142atwo si\u0119 nie poddaje, nawet kiedy w jego kierunku mknie dziewi\u0119tna\u015bcie ostrych jak brzytwy i cieniutkich niby ig\u0142y pocisk\u00f3w ze strzelby Maffi, kt\u00f3re zrobi\u0142yby szatkowany pre-pak z ka\u017cdego \u015bmiecia z kana\u0142\u00f3w. Teraz jedynie niegro\u017anie wbijaj\u0105 si\u0119 w pancerz.<\/p>\n
– Nosz kurwa ma\u0107! – Odpalam wszystkie funkcje alarmowe podziemnego kompleksu, ale nic nie mo\u017ce mi pom\u00f3c w powstrzymaniu tego pieprzonego mordercy; wentylacja, systemy podtrzymywania \u017cycia, zraszacze przeciwpo\u017carowe, w\u0142azy zewn\u0119trzne, czujniki ruchu, ale gdzie automatyczna ochrona, wie\u017cyczki, drony… – Dlaczego nic tu kurwa nie ma, \u017ceby zatrzyma\u0107 tego potwora?<\/p>\n
W tym czasie on ju\u017c biegnie w moim kierunku ignoruj\u0105c kolejny wystrza\u0142 Maffi, przebiegaj\u0105c obok, niby od niechcenia, szerokim ci\u0119ciem rozcina jej t\u0119tnic\u0119 udow\u0105, kt\u00f3ra zrasza wszystko wok\u00f3\u0142 czerwieni\u0105.<\/p>\n
Ile sekund \u017cycia jej zosta\u0142o? Zapewne wi\u0119cej ni\u017c mnie, do mojego cia\u0142a dobiegnie w siedem dziesi\u0105tych. Siedem dziesi\u0105tych sekundy \u017cycia mi zosta\u0142o. Siadam bezradnie w p\u00f3\u0142 drogi mi\u0119dzy moim upadaj\u0105cym cia\u0142em a nadbiegaj\u0105c\u0105 \u015bmierci\u0105. Przebiega przeze mnie niczym duch i musz\u0119 si\u0119 upomnie\u0107, \u017ce w tym zestawieniu to ja jestem duchem, pomimo \u017ce to on tkwi\u0142 tu nie wiadomo jak d\u0142ugo, pogrzebany \u017cywcem.<\/p>\n
Teraz przynajmniej patrz\u0119 na Maffi, ostatnia rzecz jak\u0105 zobacz\u0119 to ona, nie jak umiera, ale jak walczy, nie pozwoli\u0142aby mi inaczej odej\u015b\u0107. Le\u017cy na matach barwi\u0105cych si\u0119 szkar\u0142atem, jej wzniesiona d\u0142o\u0144 celuje w plecy biegn\u0105cej \u015bmierci. Tym razem nie ze strzelby – ta le\u017cy obok – lecz z leciwego Arno. Wielkiego, t\u0142ustego rewolweru, kt\u00f3rego kurek w\u0142a\u015bnie opada, aby lufa mog\u0142a wybuchn\u0105\u0107 pociskiem niesionym szczer\u0105 nienawi\u015bci\u0105 p\u0142on\u0105c\u0105 w oczach Maffi.<\/p>\n
Kula przelatuje przeze mnie, podobnie jak przed chwil\u0105 zrobi\u0142 to samuraj do kt\u00f3rego jest adresowana. Symulacja nawet pokusi\u0142a si\u0119 o d\u017awi\u0119k powiadomienia, gdy dosi\u0119gn\u0105\u0142 celu. Co i tak nic nie zmieni, jest za p\u00f3\u017ano i wtedy do mnie dociera: Powiadomienie \u2013 Demon \u2013 L\u00d3D \u2013 Tak! – Podrywam si\u0119 na r\u00f3wne nogi i widz\u0119 wyrw\u0119 w zbroi samuraja, kt\u00f3ry straci\u0142 r\u00f3wnowag\u0119 i leci do przodu. Nie wiem, co to by\u0142o Rey: przeciwpancerny, IEM, czy jakie\u015b po\u015bwi\u0119cone przez szamana cholerstwo kt\u00f3re nomadzi trzymaj\u0105 w zanadrzu na spotkanie z takimi zadrutowanymi skurwysynami jak on, ale za to te\u017c ci\u0119 kocham.<\/p>\n
Dobra, koniec opieprzania si\u0119. Demon przeszed\u0142 przez pierwsz\u0105 warstw\u0119 LODu, ale milisekundy biegn\u0105 nieub\u0142aganie, nawet jak druciarz si\u0119 nie podniesie, to moja czacha i tak wyparuje i tyle z tego b\u0119dzie. Dobra, poka\u017c ma\u0142y, do czego si\u0119 wgryz\u0142e\u015b pod LODem. Nic tylko podstawowa funkcjonalno\u015b\u0107, pieprzone gajery wiedzia\u0142y co robi\u0105, nie pozwol\u0105, aby kto\u015b im zabra\u0142 zabawk\u0119 maj\u0105c w gar\u015bci jedynie odrobin\u0119 szcz\u0119\u015bcia i deck. Mog\u0119 mu odpali\u0107 alarm. Pi\u0119knie, tylko co mi z tego, \u017ce kontrolki mu zamigotaj\u0105 na wy\u015bwietlaczu, zdechn\u0119 w tej cholernej dziurze zalewanej wod\u0105 koloru g\u00f3wna z cholernych zraszaczy przeciwpo\u017carowych, kt\u00f3re nie chc\u0105 si\u0119 wy\u0142\u0105czy\u0107.<\/p>\n
Zraszacze… Alarmy… Woda… Syreny… Tak! Mam ci\u0119 gnoju – wybucham op\u0119ta\u0144czym \u015bmiechem, a w d\u0142oni pojawia si\u0119 awatar papierosa, kt\u00f3rym zaci\u0105gam si\u0119 do dna nieistniej\u0105cych p\u0142uc.
\nO, jak ja ci\u0119 mam. Jak g\u0142\u0119boko w g\u00f3wnie jeste\u015b, nawet nie zdajesz sobie sprawy, zakuty \u0142bie. – Pod\u015bwiadomie posy\u0142am instrukcje przez demona, okr\u0105\u017caj\u0105c kl\u0119cz\u0105cego samuraja i szczerz\u0105c z\u0119by. Jego d\u0142o\u0144 to otwiera, to zamyka si\u0119 na r\u0119koje\u015bci miecza. A ja si\u0119 \u015bmiej\u0119 i ta\u0144cz\u0119, poniewa\u017c ka\u017cdy program tak naprawd\u0119 jest tylko dodatkiem do tego, co by\u0142o przed nim, ka\u017cda kolejna generacja sprz\u0119tu to tylko kolejna ods\u0142ona tego, co ju\u017c znamy, tego co by\u0142o ju\u017c wcze\u015bniej, ale poprawione, ot kilka linijek kodu tutaj, dodatkowy pancerz tam, inny system celowniczy, ale ostatecznie to wci\u0105\u017c to samo.<\/p>\n
Id\u0119 o ka\u017cdy zak\u0142ad, \u017ce gdzie\u015b na wa\u017cnym spotkaniu korpo-szczur\u00f3w z wojskowymi, niewa\u017cne czy w Pentagonie, czy w Tokio kto\u015b powiedzia\u0142, \u017ce borg to taki czo\u0142g, czy my\u015bliwiec, tylko kt\u00f3ry si\u0119 nosi. Albo inny podobny bezsens. Tylko \u017ce to prawda, poniewa\u017c tak nad tym pracowali technicy, in\u017cynierowie i ca\u0142a reszta. Cz\u0142owiek by\u0142 dla nich pilotem, a wszczepy dodatkiem, bo odpowiednie dyrektywy, polityka, czy wreszcie zwyk\u0142e przyzwyczajenie.<\/p>\n
A teraz, jak ubabrany jeste\u015b w tej \u015bmierdz\u0105cej wodzie i m\u00f3j Demon wchodzi ci w BIOS, to widzisz tylko jedn\u0105 komunikat, kt\u00f3ra drze si\u0119: Ton\u0119! Ton\u0119! Ton\u0119! Aktywowa\u0107 Procedur\u0119 Awaryjn\u0105! I tak zdradza ci\u0119 twoje sztuczne cia\u0142o. Poniewa\u017c sprz\u0119t ma za zadanie ratowa\u0107 pilota, a ca\u0142y ten pancerny sprz\u0119t z tworzywa, jakim ci\u0119 zadrutowano, zwyczajnie nie unosi si\u0119 na wodzie. I teraz, staraj\u0105c si\u0119 uratowa\u0107 twoje n\u0119dzne \u017cycie, wszystko wypina si\u0119 jedno po drugim, aby\u015b m\u00f3g\u0142 wyp\u0142yn\u0105\u0107 na powierzchni\u0119, aby\u015b mia\u0142 szans\u0119 przetrwa\u0107. Ale ty nie toniesz, tylko le\u017cysz na mokrej pod\u0142odze bez n\u00f3g i r\u0105k, bezsilny jak niemowl\u0119, nawet nie widz\u0105c kto ci\u0119 pokona\u0142 i kurwa obiecuj\u0119 ci, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie zdechniesz.<\/p>\n
I wtedy gasn\u0105 \u015bwiat\u0142a. Znika on, znika sala, znika wszystko, jest tylko ciemno\u015b\u0107 i moja \u015bwiadomo\u015b\u0107 unosz\u0105ca si\u0119 w… No w\u0142a\u015bnie w czym? Chyba za d\u0142ugo mi zesz\u0142o. Czy Lazarus zadzia\u0142a, wstrzyknie adrenalin\u0119 i wstan\u0119? A mo\u017ce ten przekl\u0119ty dra\u0144 jako\u015b do mnie podpe\u0142z\u0142 i w\u0142a\u015bnie przegryza moje gard\u0142o, i to jest ostatni z majak\u00f3w pozbawionego tlenu, przeci\u0105\u017conego m\u00f3zgu?<\/p>\n
I wtedy zewsz\u0105d rozlega si\u0119 pytanie, zadane mi\u0119kkim, przyjemnym g\u0142osem: – To ty Johnny?<\/p>\n
I co w takiej sytuacji mog\u0119 odpowiedzie\u0107? Co musz\u0119 odpowiedzie\u0107, aby przetrwa\u0107?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pami\u0119tasz, w kt\u00f3rym momencie uda\u0142o ci si\u0119 nieodwracalnie spieprzy\u0107 swoje \u017cycie? Chodzi mi o konkretn\u0105 chwil\u0119 odpowiedzialna za kaskad\u0119 wydarze\u0144, z kt\u00f3rych ka\u017cde zarzuca ci p\u0119tl\u0119 na szyj\u0119, aby w odpowiednim momencie si\u0119 na niej zacisn\u0105\u0107 i wtedy ju\u017c wiesz. To koniec, jestem w ciemnej dupie. W moim przypadku, podobnie jak i w wielu innych,<\/p>\n