Podr\u00f3\u017cujemy ju\u017c od wielu dni. \u0141\u00f3d\u017a zabra\u0142a nas w g\u00f3r\u0119 Reiku, p\u00f3\u017aniej go\u015bci\u0144cem ruszyli\u015bmy przez Prze\u0142\u0119cz Czarnego Ognia, teraz przemy po tutejszych \u015bcie\u017ckach i drogach. Karawana wbrew moim zaleceniom porusza si\u0119 powoli, a mnie nie odst\u0119puj\u0105 trwoga i w\u0105tpliwo\u015bci. Czy zd\u0105\u017cymy na czas?<\/p>\n
Przecie\u017c w tej pod\u0142ej krainie, gdzie ka\u017cdy bandyta mog\u0105cy zebra\u0107 kilkunastu poplecznik\u00f3w zwie si\u0119 Ksi\u0119ciem, a posiadaj\u0105c chor\u0105giew jazdy zapewne Kr\u00f3lem, jak nie Cesarzem, nasza karawana jest wystarczaj\u0105c\u0105 si\u0142\u0105, aby przeciwstawi\u0107 si\u0119 potencjalnym niebezpiecze\u0144stwom.<\/p>\n
Wiem jednak, \u017ce jeste\u015bmy coraz bli\u017cej. M\u00f3j kryszta\u0142 wskazuje drog\u0119, m\u00f3wi do mnie jej g\u0142osem, ju\u017c niebawem gdzie\u015b w kraterze odnajd\u0119 ci\u0119 i ocal\u0119…<\/p>\n
…ca\u0142e miasto. Wszak jest ta ch\u0119\u0107 w sercu ka\u017cdego, m\u0119\u017cnego rycerza, aby ocali\u0107 to co pi\u0119kne i czyste, aby broni\u0107 s\u0142abszych i s\u0142u\u017cy\u0107 sprawiedliwym, by walczy\u0107 ze z\u0142ym, obrzydliwym i plugawym – Jean Francois zdawa\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce krucjata zapewne oka\u017ce si\u0119 fiaskiem. W zasadzie to ju\u017c niewiele z niej zosta\u0142o, ale do jasnej cholery, jest breto\u0144skim rycerzem!<\/em><\/p>\n Uni\u00f3s\u0142 opancerzon\u0105 d\u0142o\u0144 w ge\u015bcie ataku, pod przy\u0142bic\u0105 mamrocz\u0105c modlitw\u0119 do Pani. Nic nie wiedzia\u0142 o mie\u015bcie na wzg\u00f3rzu: kto w nim \u017cy\u0142, jakim j\u0119zykiem m\u00f3wi\u0142 i nawet jakich bog\u00f3w teraz z trwog\u0105 imiona wymawia\u0142. To nie mia\u0142o dla niego \u017cadnego znaczenia, obroni to miasto, albo zginie pr\u00f3buj\u0105c…<\/em><\/p>\n …czego\u015b pysznego, my\u015bla\u0142a bezwiednie przeczesuj\u0105c srebrzysty pukiel w\u0142os\u00f3w stanowi\u0105cy wraz z b\u0142yszcz\u0105cym kryszta\u0142em wyj\u0105tkowy wisior. Karmazynowy u\u015bmiech rozkwit\u0142 na bladej twarzy. Mia\u0142a ju\u017c klucz i tarcz\u0119. Starczy\u0142o ruszy\u0107 w kierunku g\u00f3r, lecz najpierw mia\u0142a ochot\u0119 na co\u015b jeszcze.<\/em><\/p>\n Rz\u0119dy szkielet\u00f3w i martwych cia\u0142 powoli brn\u0119\u0142y naprz\u00f3d ku miastu, lecz to nie miasto j\u0105 interesowa\u0142o, ale s\u0142odka i aromatyczna krew Breto\u0144skiej arystokracji. Jak rycersko z ich strony, \u017ce sami postanowili si\u0119 ofiarowa\u0107 – my\u015bla\u0142a z rozbawieniem – gdy dobiega\u0142 do niej coraz g\u0142o\u015bniejszy t\u0119tent ko\u0144skich kopyt…<\/em><\/p>\n …nagle zamilk\u0142 wyrywaj\u0105c mnie ze snu. Karawana zatrzymywa\u0142a si\u0119 na noc, lecz niebosk\u0142on wci\u0105\u017c mieni\u0142 si\u0119 r\u00f3\u017cem i fioletem. Zbyt wcze\u015bnie si\u0119 zatrzymujemy. Spogl\u0105dam na zach\u00f3d i nad tarcz\u0105 s\u0142o\u0144ca dostrzegam j\u0105 na niebosk\u0142onie, ci\u0105gn\u0105c\u0105 za sob\u0105 coraz d\u0142u\u017cszy ogon \u015bwiat\u0142a. Pozostaj\u0105c jeszcze niewidoczn\u0105 dla innych, wita mnie jak utraconego kochanka, Azyr ozonem uderza w nozdrza. Mocniej \u015bciskam kryszta\u0142 w d\u0142oni…<\/p>\n \u2026z d\u0142ugimi pazurami, zaciskaj\u0105c si\u0119 na stylisku topora. Tak-tak. Jeden z artefakt\u00f3w po nim. Ale kt\u00f3ry najwa\u017cniejszy? – Nerwowo drapie si\u0119 pazurem po bia\u0142ym futrze tu\u017c pod prawym rogiem, zaraz nad uchem. Pozostali patrz\u0105 i wyczekuj\u0105. G\u0142odni. Tak bardzo g\u0142odni. Przecie\u017c tak dobrze walczyli, a jedzenia tak ma\u0142o, a jedzenie tak blisko. Tak-tak.<\/em><\/p>\n Zna ju\u017c plany podziemi i wie gdzie j\u0105 znale\u017a\u0107. Tak-tak. Zdob\u0119dzie reszt\u0119, ale najpierw wszyscy musz\u0105 zje\u015b\u0107. \u015awie\u017ce mi\u0119so jest tu\u017c obok, ju\u017c niemal czuje ten s\u0142odki smak, ju\u017c czuje ten wspania\u0142y zapach…<\/em><\/p>\n \u2026lasu i drzew. Odwiecznym taniec natury, nakazuj\u0105cy \u015bmier\u0107 i \u017cycie, zmian\u0119 i rozw\u00f3j. Zawsze my\u015bla\u0142, \u017ce najwi\u0119kszym zagro\u017ceniem dla odwiecznego rytmu b\u0119d\u0105 fa\u0142szywe nuty chaosu, chc\u0105ce splugawi\u0107 melodi\u0119 \u017cycia. Lecz to nie fa\u0142sz by\u0142 ostatecznym wrogiem, ale koniec muzyki. Wszak czy\u017c mo\u017cna ta\u0144czy\u0107 bez ruchu? – Przeskoczy\u0142 w piruecie na druga nog\u0119 ju\u017c s\u0142ysz\u0105c, \u017ce nadchodz\u0105 z podziemi. Wraz z nim ca\u0142a trupa pod\u0105\u017ca\u0142a w zgranym rytmie przesuwaj\u0105c si\u0119 po le\u015bnym runie, szeleszcz\u0105c, ha\u0142asuj\u0105c i \u015bpiewaj\u0105c. Wszyscy wiedzieli, \u017ce ich odnajd\u0105. Czas rozpocz\u0105\u0107 taniec \u015bmierci…<\/em><\/p>\n …wszystkich towarzyszy, ich cia\u0142a spopielone w mgnieniu oka. Chc\u0119 ich uratowa\u0107, uratowa\u0107 j\u0105 i nas wszystkich, ale musimy si\u0119 \u015bpieszy\u0107. Czas jest wszystkim.<\/p>\n I kolejna rozmowa z przewodnikami. M\u00f3wi\u0119 i prosz\u0119, nalegam i gro\u017c\u0119, ale nawet moje z\u0142oto nie jest w stanie ich przekona\u0107 do nocnych podr\u00f3\u017cy. T\u0142umacz\u0105 si\u0119 potrzebuj\u0105cymi odpoczynku zwierz\u0119tami, niebezpiecze\u0144stwami, grasuj\u0105cymi bandami zielonosk\u00f3rych. Za nic sobie maj\u0105, \u017ce jak si\u0119 sp\u00f3\u017animy to ca\u0142e armie stan\u0105 na naszej drodze. Lecz gdy to m\u00f3wi\u0119, tylko \u015bmiech…<\/p>\n …roznosi si\u0119 po ca\u0142ym obozie, w\u015br\u00f3d \u015bpiew\u00f3w i modlitw dzi\u0119kczynnych. Skrupulatno\u015b\u0107, do\u015bwiadczenie i dyscyplina stanowi\u0105 podstaw\u0119 dobrze funkcjonuj\u0105cej armii. Wszystkie przygotowania zako\u0144czone. Wozy p\u0119kaj\u0105 od zapas\u00f3w, \u017co\u0142nierze w dobrym zdrowiu. Maj\u0105 ostatni dzie\u0144 wypoczynku przed czekaj\u0105cym ich ci\u0119\u017ckim marszem. Wyzwa\u0144 b\u0119dzie sporo, dlatego dzi\u015b rozkaza\u0142 rozlu\u017ani\u0107 warty. \u017bo\u0142nierz potrzebuje dyscypliny, ale potrzebuje te\u017c wypoczynku i pe\u0142nego \u017co\u0142\u0105dka, a jego ludzie z pewno\u015bci\u0105 zas\u0142u\u017cyli sobie na spokojn\u0105 noc…<\/em><\/p>\n …na kt\u00f3r\u0105 czekali, tak jak rozkaza\u0142 Lief. A oni go s\u0142uchali, chocia\u017c wida\u0107 by\u0142o, \u017ce ka\u017cdy chcia\u0142 si\u0119 wykaza\u0107 i udowodni\u0107 swoj\u0105 przydatno\u015b\u0107. Z pewno\u015bci\u0105 byli te\u017c tacy, kt\u00f3rzy tylko czekali a\u017c powinie mu si\u0119 noga i sami przejmuj\u0105 jego tytu\u0142. Mniejsza o to, jako nowy Jarl musi udowodni\u0107, \u017ce potrafi zadba\u0107 o swoich ludzi, a wtedy jego wrogowie w nikim nie znajd\u0105 poparcia. Dalej, powoli zakradali si\u0119 do obozu w czarn\u0105 noc…<\/em><\/p>\n …czy to ju\u017c kolejna? Spogl\u0105dam w niebo i wiem \u017ce tak. Trac\u0119 poczucie czasu, poczucie rzeczywisto\u015bci. Lecz czym jest czas i rzeczywisto\u015b\u0107 – zakl\u0119te w krysztale i niezmienne? Jaki cel ma przesz\u0142o\u015b\u0107 je\u017celi wydarza si\u0119 teraz i potem? Dotrzemy jeszcze nad czarny brzeg, niebawem powinni\u015bmy dostrzec lasy i g\u00f3ry, kt\u00f3re nas tam zaprowadz\u0105…<\/p>\n \u2026gdzie jeste\u015bmy im w stanie zapewni\u0107 odpowiedni op\u00f3r \u2013 zagrzmia\u0142 Borsch D\u0142ugobrody uderzaj\u0105c pi\u0119\u015bci\u0105 w st\u00f3\u0142. Nad Varn Drazh oczekuj\u0105 naszego wsparcia – jego g\u0142os echem odbija\u0142 si\u0119 od wysokich sklepie\u0144 g\u0142\u00f3wnej komnaty twierdzy \u2013 chocia\u017c sami mog\u0105 tego jeszcze nie wiedzie\u0107!<\/em><\/p>\n Wzd\u0142u\u017c sali rozleg\u0142y si\u0119 pomruki i chrz\u0105kni\u0119cia, zwiastuj\u0105ce i\u017c ci\u0105gn\u0105ca si\u0119 kolejny dzie\u0144 dyskusja nie doczeka si\u0119 rych\u0142ego ko\u0144ca. Poszczeg\u00f3lni zebrani drapali si\u0119 po brodach, oznajmiali o spisanych prawach, w\u0142asnych intencjach i rozwa\u017cali, czy te\u017c propozycja wys\u0142ania ca\u0142ej armii nie zostanie odebrana jako sugeruj\u0105ca brak honoru i samodzielno\u015bci kt\u00f3rej\u015b z twierdz.<\/em><\/p>\n Borsch skrupulatnie balansowa\u0142 biel gniewu na twarzy czerwieni\u0105 dodawan\u0105 przez kolejne kufle pieni\u0105cego si\u0119 piwa. Nagle trzy d\u017awi\u0119czne uderzenia oznajmi\u0142y nadej\u015bcie matriarchini.<\/em><\/p>\n Wesz\u0142a spokojnie do sali z wysoko podniesion\u0105 g\u0142ow\u0105 otoczon\u0105 grubymi warkoczami misternie splecionych grubymi, jasnych w\u0142os\u00f3w przyozdobionych licznymi, spinkami l\u015bni\u0105cymi z\u0142otem i blaskiem drogocennych kamieni.<\/em><\/p>\n – Postanowi\u0142am niezw\u0142ocznie wyruszy\u0107 z wizyt\u0105 do matki. Ufam, \u017ce przygotujecie odpowiedni\u0105 eskort\u0119? – zabrzmia\u0142o d\u017awi\u0119cznie pytanie, nieb\u0119d\u0105ce pytaniem.<\/em><\/p>\n Kolejna fala pomruk\u00f3w przetoczy\u0142a si\u0119 przez sal\u0119, ale wszyscy wiedzieli, \u017ce decyzja w\u0142a\u015bnie zosta\u0142a podj\u0119ta…<\/em><\/p>\n \u2026wiedzia\u0142 o tym prze\u017cuwaj\u0105c kawa\u0142 \u017cylastego serca pe\u0142nego jeszcze gor\u0105cej, czarnej mazi. Spojrza\u0142 na pokryte bur\u0105 sier\u015bci\u0105 cia\u0142o z rozerwanym korpusem i wiedzia\u0142, \u017ce to by\u0142 pierwszy ale nie ostatni z tych, kt\u00f3rzy rzuc\u0105 mu wyzwanie.<\/em><\/p>\n Szaman obserwowa\u0142 go z drugiej strony ogniska, wi\u0119c wypr\u0119\u017cy\u0142 swoje mi\u0119\u015bnie jeszcze bardziej wci\u0105\u017c prze\u017cuwaj\u0105c. Wci\u0105\u017c czu\u0142 b\u00f3l muskularnego karku, na kt\u00f3rym \u015blady przekl\u0119tych k\u0142\u00f3w i pazur\u00f3w nie goi\u0142y si\u0119 tak szybko jak normalne rany. Stado nie znosi s\u0142abo\u015bci wiedzia\u0142 o tym. Stado potrzebuje zwyci\u0119stwa. On potrzebuje zwyci\u0119stwa, inaczej sko\u0144czy jak truch\u0142o le\u017c\u0105ce u jego st\u00f3p….<\/em><\/p>\n