Na os\u0142oni\u0119t\u0105 przed wiatrem polan\u0119 wszed\u0142 smutny korow\u00f3d prowadzony przez pieszego rycerza. Id\u0105cy za nim ludzie nie\u015bli na noszach kilkudziesi\u0119ciu rannych. Prowadz\u0105cy poch\u00f3d podszed\u0142 do oczekuj\u0105cej go po\u015brodku polany postaci, a jego towarzysze zacz\u0119li delikatnie k\u0142a\u015b\u0107 rannych wok\u00f3\u0142 nich.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZrobimy co w naszej mocy. Ale sami mamy wielu rannych,\u201d powiedzia\u0142a smuk\u0142a elfka prze\u0142amuj\u0105c cisz\u0119, jaka wyros\u0142a pomi\u0119dzy ni\u0105, a m\u0142odym rycerzem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDoceniam,\u201d odpowiedzia\u0142 sir Tristan. \u201eTo pierwsza grupa. Nasi felczerzy roz\u0142o\u017cyli r\u0119ce. Bez waszej pomocy zapewne niebawem przekrocz\u0105 bramy Morra.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie do ko\u0144ca tak mia\u0142o to wygl\u0105da\u0107, prawda?\u201d Zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do rycerza elf, kt\u00f3ry praktycznie bezg\u0142o\u015bnie podszed\u0142 do zajmuj\u0105cej centralne miejsce pary.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePani wszystkich nas poddaje pr\u00f3bie, przejd\u0105 j\u0105 tylko najwytrwalsi,\u201d odpowiedzia\u0142 sir Tristan sk\u0142aniaj\u0105c lekko g\u0142ow\u0119. \u201eNa mnie ju\u017c czas, wr\u00f3cimy po po\u0142udniu z drug\u0105 grup\u0105.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nie czekaj\u0105c na odpowied\u017a rycerz odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i ruszy\u0142 w kierunku, z kt\u00f3rego przyszed\u0142, pobrz\u0119kuj\u0105c poobijan\u0105 zbroj\u0105. Za nim ruszyli zm\u0119czeni tragarze. Ostatni z nich, zanim znikn\u0105\u0142 w lesie, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na chwil\u0119 i wykona\u0142 w powietrzu gest, jakby chcia\u0142 odp\u0119dzi\u0107 z\u0142e duchy. Nie wiadomo, czy od rannych towarzyszy, czy by\u0142 on przeznaczony dla fae.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMy\u015blisz, \u017ce si\u0119 domy\u015blaj\u0105 mistrzu?\u201d Zapyta\u0142a Elessa zwracaj\u0105c si\u0119 do stoj\u0105cego obok niej Dolwena.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wiem,\u201d odpowiedzia\u0142 elf odprowadzaj\u0105c wzrokiem uzdrowicieli, kt\u00f3rzy weszli na polan\u0119 nios\u0105c zio\u0142a i napary. \u201eAle wiem, \u017ce mamy coraz mniej czasu. I coraz mniej si\u0142. A mrok si\u0119 zbiera, ty te\u017c to widzisz.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak. Na wschodzie, linie si\u0119 splataj\u0105, g\u0119stniej\u0105 i zaciskaj\u0105 wok\u00f3\u0142 nas. Czuj\u0119 jak aethyr g\u0119stnieje, sp\u0142ywa i zbiera si\u0119 u podn\u00f3\u017cy g\u00f3r. Shyish i ghur,\u201d przerwa\u0142a na chwil\u0119 jakby boj\u0105c si\u0119 wypowiedzie\u0107 nast\u0119pne s\u0142owo. \u201eI Dhar.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, tego si\u0119 w\u0142a\u015bnie obawia\u0142em. Jest w tej grze wi\u0119cej si\u0142 ni\u017c zak\u0142adali\u015bmy. I wszystkie d\u0105\u017c\u0105 do jednego.\u201d Mag przygl\u0105da\u0142 si\u0119 temu, jak jeden z uzdrowicieli przyk\u0142ada kraw\u0119d\u017a niewielkiej czarki do pop\u0119kanych z gor\u0105czki ust rannego. \u201eCo gorsza, maj\u0105 nad nami przewag\u0119. Maj\u0105 ju\u017c tarcz\u0119 i obawiam si\u0119, \u017ce niebawem zdob\u0119d\u0105 te\u017c klucz.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo w takim razie zrobimy?\u201d Zapyta\u0142a Elessa.<\/p>\n\n\n\n
\u201eP\u00f3jdziemy za nimi, w \u015blad za g\u0119stniej\u0105cym aethyrem. Wprost w paszcz\u0119 lwa.\u201d Odpowiedzia\u0142 Dolwen obserwuj\u0105c cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zapada\u0142 w spokojny sen, bez gor\u0105czki i b\u00f3lu. \u201eAle nie p\u00f3jdziemy sami.\u201d<\/p>\n\n\n\n