Do posterunku granicznego po\u0142o\u017conego poni\u017cej prze\u0142\u0105czy podjecha\u0142 konno stary m\u0119\u017cczyzna. Za sob\u0105 zostawia\u0142 kr\u0119t\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105, Mroczny Las i niewygody, jakie musia\u0142 znosi\u0107 w ci\u0105gu ostatnich kilku miesi\u0119cy. Kiedy opuszcza\u0142 Sylvani\u0119, \u0142any \u017cyta i pszenicy pod Vanhaldenhofem dopiero wschodzi\u0142y. Teraz pierwsze li\u015bcie spada\u0142y ju\u017c z drzew.<\/p>\n\n\n\n
W srebrzystej po\u015bwiacie Morrslieba wida\u0107 by\u0142o ma\u0142e ognisko, przy kt\u00f3rym grza\u0142o si\u0119 trzech \u017co\u0142nierzy rozmawiaj\u0105c cicho. Us\u0142yszawszy powolny stukot ko\u0144skich kopyt, jeden z nich wsta\u0142 opieraj\u0105c si\u0119 na halabardzie i podszed\u0142 do szlabanu, kt\u00f3ry zastawia\u0142 drog\u0119 podr\u00f3\u017cnym chc\u0105cym dotrze\u0107 do siod\u0142a prze\u0142\u0119czy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWer da?\u201d Krzykn\u0105\u0142 w stron\u0119 starego m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry w tym czasie zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do szlabanu na odleg\u0142o\u015b\u0107 kilku metr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMoje prawo pyta\u0107, twoje odpowiada\u0107! Kto wy?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201e\u017bo\u0142nierze,\u201d odpowiedzia\u0142 skonfundowany troch\u0119 postaw\u0105 podr\u00f3\u017cnego \u017co\u0142nierz. Jego dwaj towarzysze wstali przys\u0142uchuj\u0105c si\u0119 tej wymianie zda\u0144.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJacy \u017co\u0142nierze?\u201d spyta\u0142 stary m\u0119\u017cczyzna, po czym nie czekaj\u0105c na odpowied\u017a zeskoczy\u0142 z siod\u0142a z m\u0142odzie\u0144cz\u0105 zwinno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMytnicy.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eSk\u0105d?\u201d zapyta\u0142 m\u0119\u017cczyzna, podchodz\u0105c powoli do \u017co\u0142nierza i rozchylaj\u0105c praw\u0105 r\u0119k\u0105 po\u0142y czarnego, bogato zdobionego p\u0142aszcza, ods\u0142aniaj\u0105c przy tym przypasan\u0105 sakiewk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZ Akendorfu. W\u0142adyka Niegosz ustanowi\u0142 latem myto za przej\u015bcie prze\u0142\u0119czy. Na utrzymanie dr\u00f3g i walk\u0119 z bandytami i hultajstwem,\u201d jego wzrok spocz\u0105\u0142 na sakiewce podr\u00f3\u017cnego.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWalka z bandytami? Ile na ten zbo\u017cny cel?\u201d Palce starego m\u0119\u017cczyzny zacz\u0119\u0142y rozpl\u0105tywa\u0107 rzemyk kr\u0119puj\u0105cy sakiewk\u0119. Mytnik u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 p\u00f3\u0142g\u0119bkiem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSzylinga od nogi.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTanio,\u201d powiedzia\u0142 stary m\u0119\u017cczyzna, a jego otwarta d\u0142o\u0144 b\u0142yskawicznie znalaz\u0142a si\u0119 przy szyi \u017co\u0142nierza, kt\u00f3ry zacharcza\u0142 \u017ca\u0142o\u015bnie krztusz\u0105c si\u0119 w\u0142asn\u0105 krwi\u0105. Szpikulec, ukryty do tej pory w r\u0119kawie p\u0142aszcza, wykwit\u0142 z szyi \u017co\u0142nierza by schowa\u0107 si\u0119 w niej ponownie, kiedy m\u0119\u017cczyzna cofn\u0105\u0142 lew\u0105 r\u0119k\u0119. \u017bo\u0142nierz upad\u0142. \u201eAle ja wezm\u0119 sobie za darmo. Was te\u017c,\u201d powiedzia\u0142 cicho w kierunku dw\u00f3ch \u017co\u0142nierzy, kt\u00f3rzy rzucili si\u0119 na pomoc towarzyszowi.<\/p>\n\n\n\n
Kilka minut p\u00f3\u017aniej cztery cienie przekroczy\u0142y siod\u0142o prze\u0142\u0119czy. Jedna posta\u0107 na koniu i trzy postacie ludzkie niezgrabnie pow\u0142\u00f3cz\u0105ce nogami.<\/p>\n\n\n\n