Zdobione wizerunkami mitycznych stworze\u0144 d\u0142ugie \u0142odzie sta\u0142y wyci\u0105gni\u0119te na brzeg przy zakolu rzeki. Pilnowa\u0142o ich tylko kilku pechowych norsmen\u00f3w, kt\u00f3rzy z ut\u0119sknieniem patrzyli w kierunku nieodleg\u0142ego wzg\u00f3rza, na kt\u00f3rego szczycie p\u0142on\u0119\u0142o pot\u0119\u017cne ognisko. Cienie powbijanych wok\u00f3\u0142 niego na pale \u0142b\u00f3w zwierzoludzi uk\u0142ada\u0142y si\u0119 na trawie wok\u00f3\u0142 ognia jak szprychy wok\u00f3\u0142 piasty.<\/p>\n\n\n\n
Przy ognisku zebra\u0142a si\u0119 reszta pozosta\u0142ych przy \u017cyciu wojownik\u00f3w. Bogato zdobiony breto\u0144ski puchar, kt\u00f3remu brakowa\u0142o ju\u017c jednak kilku szmaragd\u00f3w, kr\u0105\u017cy\u0142 pomi\u0119dzy zebranymi. Wielu zgin\u0119\u0142o, ale \u0142up by\u0142 godny. Obci\u0105\u017cone longskipy wyrusz\u0105 w d\u0142ug\u0105 drog\u0119 powrotn\u0105 na p\u00f3\u0142noc wraz z porannym przyp\u0142ywem.<\/p>\n\n\n\n
Kielich nieub\u0142aganie zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do siedz\u0105cego na podwy\u017cszeniu jarla. Zgodnie ze zwyczajem to on nape\u0142nia\u0142 go po brzegi, wznosi\u0142 toast i jako pierwszy wypija\u0142 haust piek\u0105cego szcz\u0119\u015bcia. P\u00f3\u017aniej naczynie kr\u0105\u017cy\u0142o w\u015br\u00f3d ludzi i mia\u0142o wr\u00f3ci\u0107 do niego. Jarl ju\u017c pi\u0119ciokrotnie dawa\u0142 zado\u015b\u0107 tradycji. Za ka\u017cdym razem po\u0142udniowe brandy smakowa\u0142o mu mniej. Podczas gdy jego ludzie \u015bwi\u0119towali bawi\u0105c si\u0119, pij\u0105c i graj\u0105c w ko\u015bci o \u0142upy, jego dusz\u0119 ogarnia\u0142o poczucie beznadziejnej pustki. Pustki, kt\u00f3r\u0105 czu\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej, ale nigdy jeszcze nie by\u0142a tak g\u0142\u0119boka. Nie zape\u0142ni\u0142y jej \u0142upy. Nie zape\u0142ni\u0142a jej przelana krew ani trupy przeciwnik\u00f3w. Nie zape\u0142ni jej te\u017c zdobyczne brandy ani \u015bwi\u0119towanie przy ognisku. Nie przep\u0142yn\u0105\u0142 po\u0142owy \u015bwiata, by \u015bwi\u0119towa\u0107. Zrobi\u0142 to z powodu przepowiedni, kt\u00f3ra mia\u0142a zape\u0142ni\u0107 t\u0119 pustk\u0119. Przepowiedni, kt\u00f3ra pali\u0142a go teraz swoim brakiem.<\/p>\n\n\n\n
Kielich wr\u00f3ci\u0142 do jarla, kt\u00f3ry bez entuzjazmu nape\u0142ni\u0142 go po raz kolejny. Nie chc\u0105c da\u0107 po sobie niczego pozna\u0107 wsta\u0142 i zmusi\u0142 si\u0119 do tego, by si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZa t\u0105 wypraw\u0119 i za powodzenie kolejnych!\u201d Jarl uni\u00f3s\u0142 kielich, po czym poci\u0105gn\u0105\u0142 z niego d\u0142ugi \u0142yk.<\/p>\n\n\n\n
Brandy nie mia\u0142o smaku.<\/p>\n\n\n\n