\u201eSzybciej, szybciej,\u201d pisk szarego proroka odbija\u0142 si\u0119 echem od \u015bcian szerokiego korytarza sk\u0105panego w zielonkawej rzucanej przez porozwieszane w nim latarnie, mieszaj\u0105c si\u0119 ze szcz\u0119kiem or\u0119\u017ca i skrzypieniem ekwipunku. Ze swojego miejsca na tronie niesionym przez czterech pot\u0119\u017cnych ochroniarzy, Skreerikk widzia\u0142 czo\u0142o kolumny, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie znika\u0142o za najbli\u017cszym zakr\u0119tem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSzybciej, tak, tak, ju\u017c blisko,\u201d pazury szczurocz\u0142eka zaciska\u0142y si\u0119 na zdobionym oparciu fotela, a on sam wychylony by\u0142 do przodu, jakby to on pierwszy chcia\u0142 zobaczy\u0107 cel wyprawy. Stado czu\u0142o wo\u0144 ekscytacji. I wojny.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzekl\u0119te brodate-rzeczy. Nie by\u0107 pierwsi-pierwsi. Nie zabra\u0107 mi to, co jest moje, moje!\u201d Skreerikk si\u0119gn\u0105\u0142 po pleciony sk\u00f3rzany bat, kt\u00f3ry do tej pory zwini\u0119ty le\u017ca\u0142 u jego st\u00f3p. \u201ePrzekl\u0119te, przekl\u0119te brodate mi\u0119so.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Powietrze przeci\u0105\u0142 trzask bata, kt\u00f3ry strzeli\u0142 nad ostatnim szeregiem wojownik\u00f3w sun\u0105cych przed jego lektyk\u0105. Szereg ten rzeczywi\u015bcie nieznacznie przyspieszy\u0142, na tyle by nie wpa\u015b\u0107 na wojownik\u00f3w id\u0105cych przed nimi. Skreerikk, dla pewno\u015bci, strzeli\u0142 z bata jeszcze raz.<\/p>\n\n\n\n
Tym razem jednak trzask uderzenia nie urwa\u0142 si\u0119 tak szybko, jak si\u0119 rozpocz\u0105\u0142. Zawis\u0142 w powietrzu lekkim basowym dr\u017ceniem, narastaj\u0105cym stopniowo, ale stale. Kiedy lektyka min\u0119\u0142a zakr\u0119t Skreerikk by\u0142 ju\u017c pewien, \u017ce d\u017awi\u0119k ten niesie si\u0119 korytarzem i podejrzewa\u0142, \u017ce mo\u017ce mie\u0107 swoje \u017ar\u00f3d\u0142o u celu ich wyprawy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, nie, przekl\u0119te brodacze rzeczy! Szybciej, szybciej!\u201d Szary prorok ciska\u0142 przekle\u0144stwa, ale gubi\u0142y si\u0119 one w og\u00f3lnym pisku i zamieszaniu, jakie opanowa\u0142o pierwsze szeregi. D\u017awi\u0119k przybiera\u0142 na sile, powietrze dr\u017ca\u0142o. Jedna z drewnianych belek zabezpieczaj\u0105cych korytarz p\u0119k\u0142a, ze sklepienia oderwa\u0142 si\u0119 fragment ska\u0142y przygniataj\u0105c kilku wojownik\u00f3w. Pozostali zacz\u0119li w nie\u0142adzie cofa\u0107 si\u0119, d\u017awi\u0119k stawa\u0142 si\u0119 coraz g\u0142o\u015bniejszy. Kiedy spad\u0142y kolejne g\u0142azy, cz\u0119\u015b\u0107 szczuroludzi rzuci\u0142a si\u0119 do ucieczki ignoruj\u0105c uderzenia bata, kt\u00f3rymi Skreerikk stara\u0142 si\u0119 utrzyma\u0107 szyk, ale po chwili fala uciekaj\u0105cych przed ska\u0142ami szczuroludzi zabra\u0142a r\u00f3wnie\u017c jego lektyk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZa p\u00f3\u017ano, p\u00f3\u017ano! Przekl\u0119te brodate rzeczy by\u0107 pierwsze! To jeszcze nie koniec, koniec!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Krzyk szarego proroka gubi\u0142 si\u0119 w og\u00f3lnym zamieszaniu.<\/p>\n\n\n\n