20.10.2511, na szlaku do Sonnefurtr<\/i><\/p>\n
Z\u0142owrogi ryk blaszanego demona dosi\u0119gn\u0105\u0142 niespodziewaj\u0105cych si\u0119 zasadzki bohater\u00f3w, wbijaj\u0105c swe okrutne szpony przez uszy i rozszarpuj\u0105c ich g\u0142owy na tysi\u0105ce kawa\u0142k\u00f3w.<\/p>\n
– Wstawa\u0107, do cholery! <\/i>– krzycza\u0142 Detlev, wal\u0105c jednocze\u015bnie \u0142y\u017ck\u0105 w blaszany cebrzyk z gorliwo\u015bci\u0105 jakiej zwyk\u0142 szcz\u0119dzi\u0107 koniom gdy trzyma\u0142 w d\u0142oni bat. U\u015bmiech na jego twarzy dobitnie \u015bwiadczy\u0142 o tym, \u017ce jest to jego ulubiona cz\u0119\u015b\u0107 podr\u00f3\u017cy. Tak, wo\u017anica uwielbia\u0142 wykorzystywa\u0107 sw\u00f3j wypraktykowany przez lata pracy talent do delikatnego wybudzania pasa\u017cer\u00f3w ze snu.<\/p>\n
– Przecie\u017c nie \u015bpi\u0119. <\/i>– warkn\u0105\u0142 rozespany, i co gorsza, skacowany Werner wstaj\u0105c z pos\u0142ania. Podobnie reszta kompanii opu\u015bci\u0142a kr\u00f3lestwo sn\u00f3w i ponurym orszakiem ruszy\u0142a w kierunku \u015bniadania.<\/p>\n
W karczmie pozosta\u0142 jeszcze G\u00fcnter – stra\u017cnik dr\u00f3g, wraz z tr\u00f3jk\u0105 swoich podopiecznych, kt\u00f3rzy r\u00f3wnie\u017c ponie\u015bli ci\u0119\u017ckie straty moralne podczas wczorajszego boju z alkoholem. Co gorsza, ich sakiewki zauwa\u017calnie zel\u017ca\u0142y za spraw\u0105 Sigmunda, Wernera, kart i wyj\u0105tkowego pecha. Jedynie z\u0142o\u017cona z nizio\u0142k\u00f3w obs\u0142uga i zawsze stoicka, odbywaj\u0105ca pielgrzymk\u0119 Agatha, nie wydawali si\u0119 cierpie\u0107 tego poranka. Dziel\u0105c si\u0119 straw\u0105 wymieniono uprzejmo\u015bci, po\u017cegnania i \u017cyczenia pomy\u015blnej drogi. Szlak jednak nie czeka, wi\u0119c po\u015bpiesznie ka\u017cdy ruszy\u0142 w swoj\u0105 stron\u0119.<\/p>\n
Poranek by\u0142 zimny, a chmury opieraj\u0105ce si\u0119 o g\u00f3rskie szczyty nie zwiastowa\u0142y nadej\u015bcia promieni s\u0142onecznych. Skuleni w dyli\u017cansie bohaterowie do\u0142o\u017cyli stara\u0144, aby kocami zatka\u0107 wszelkie szpary, kt\u00f3rymi ch\u0142\u00f3d mog\u0142oby dosta\u0107 si\u0119 do \u015brodka i ka\u017cdy opatulony w swoje najcieplejsze odzienie stara\u0142 si\u0119 wydrze\u0107 jeszcze odrobin\u0119 snu, ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w \u015bwist wiatru i rytmiczny stukot k\u00f3\u0142.<\/p>\n
Trzask! <\/i>– Dyli\u017cans wzbi\u0142 si\u0119 na chwil\u0119 w powietrze. Krzyki i wrzaski dobiega\u0142y zza zas\u0142oni\u0119tych okien niesione mro\u017anym wiatrem, podczas gdy pojazd podskakiwa\u0142 na wybojach. W \u015brodku ka\u017cdy stara\u0142 si\u0119 uchwyci\u0107 czegokolwiek. Wtem huk wystrza\u0142u rozdar\u0142 g\u00f3rskie powietrze. Sigfrieda chcia\u0142a dojrze\u0107 co\u015b przez okno, ods\u0142aniaj\u0105c jeden z kocy, lecz pnie mijanych drzew nie zdradza\u0142y co w\u0142a\u015bnie si\u0119 wydarzy\u0142o.<\/p>\n
Kolejne uderzenie podwozia, wzdrygn\u0119\u0142o dyli\u017cansem, kt\u00f3ry podskoczy\u0142 a ko\u0142a ponownie zazgrzyta\u0142y na nawierzchni\u0119 go\u015bci\u0144ca.
– Co si\u0119 tam dzieje?! <\/i>– wykrzyczane przez Eike zlewa\u0142o si\u0119 w jeden d\u017awi\u0119k z:
– Zatrzymaj si\u0119! <\/i>– Sigmunda, oraz kl\u0105twami ciskanymi przez Wernera.
Jedyn\u0105 odpowiedzi\u0105 pozostawa\u0142 jednak \u015bwist wiatru i r\u017cenie galopuj\u0105cych koni. Dyli\u017cans nabiera\u0142 pr\u0119dko\u015bci. Pasa\u017cerowie jednocze\u015bnie starali si\u0119 uchwyci\u0107 czegokolwiek, oraz zabezpieczy\u0107 sw\u00f3j dobytek i bro\u0144.<\/p>\n
Wernerowi w g\u0142owie za\u015bwita\u0142 nawet pomys\u0142 zaczerpni\u0119ty z awanturniczych historii, aby przez drzwi p\u0119dz\u0105cego dyli\u017cansu dosta\u0107 si\u0119 do koz\u0142a wo\u017anicy. Nim jednak zd\u0105\u017cy\u0142 wprowadzi\u0107 go w \u017cycie, jeden z koni wyda\u0142 sw\u00f3j ostatni ryk i padaj\u0105c przechyli\u0142 ca\u0142y dyli\u017cans na bok.<\/p>\n
Absolwent Altdorfskich Kolegi\u00f3w Magii swoim dostojnym upadkiem na aktualnie doln\u0105 \u015bcian\u0119 dyli\u017cansu, zamortyzowa\u0142 spadaj\u0105cych na\u0144 wsp\u00f3\u0142pasa\u017cer\u00f3w. I tylko Sigfrieda uczepiona sk\u00f3rzanego paska przy drzwiach otwieraj\u0105cych si\u0119 w\u0142a\u015bnie ku niebu, zgrabnie i jakby od niechcenia wspar\u0142a si\u0119 stopami o oparcia \u0142awek, oczekuj\u0105c, a\u017c przewr\u00f3cony pojazd wytraci sw\u00f3j p\u0119d. Nim dyli\u017cans zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 ca\u0142kowicie zatrzyma\u0107, wspi\u0119\u0142a si\u0119 na g\u00f3r\u0119 i z wyci\u0105gni\u0119tym rapierem w doskona\u0142ej pozycji szermierczej oczekiwa\u0142a tego co ma nadej\u015b\u0107.<\/p>\n
Nic jednak jednak nie nadchodzi\u0142o, go\u015bciniec z jednej strony nikn\u0105\u0142 za skalnym zakr\u0119tem, z drugiej prowadzi\u0142 w nieznane. Ranny ko\u0144 r\u017ca\u0142 przera\u017aliwie, a p\u0142atki \u015bniegu zacz\u0119\u0142y powoli lecie\u0107 z nieba.<\/p>\n
– Mo\u017ce jednak st\u0105d wyjdziemy? <\/i>– Zaproponowa\u0142 zgry\u017aliwie Sigmund, uprzednio pozbywszy si\u0119 brzemienia wsp\u00f3\u0142pasa\u017cer\u00f3w. Nikt nie protestowa\u0142. Z pomoc\u0105 Sigfriedy wszystkim uda\u0142o si\u0119 szybko opu\u015bci\u0107 przewr\u00f3cony pojazd.<\/p>\n
Min\u0119\u0142y wreszcie d\u0142ugie sekundy pe\u0142ne napi\u0119cia, gdy ka\u017cdy z broni\u0105 w d\u0142oniach spodziewa\u0142 si\u0119 kolejnego ataku, jednak \u017caden bandyta, ani \u017cadna bestia nie pojawili si\u0119 na drodze. Nadszed\u0142 czas, aby zacz\u0105\u0107 dzia\u0142a\u0107.<\/p>\n
Werner lito\u015bciwie dobi\u0142 ranne zwierz\u0119, drugi z koni ju\u017c zdech\u0142. Strza\u0142a stercza\u0142a spomi\u0119dzy \u017ceber zwierz\u0119cia. Sigmund postanowi\u0142 przetrz\u0105sn\u0105\u0107 zawarto\u015b\u0107 wozu, w poszukiwaniu wszystkiego co mo\u017ce pom\u00f3c w przetrwaniu najbli\u017cszej nocy, podczas gdy Eike odnalaz\u0142a le\u017c\u0105cego w \u015bniegu Detleva. R\u00f3wnie\u017c martwego ze strza\u0142\u0105 tkwi\u0105c\u0105 pod obojczykiem i le\u017c\u0105cym nieopodal gar\u0142aczem, kt\u00f3ry wci\u0105\u017c rozsiewa\u0142 wo\u0144 prochu po niedawnym wystrzale.<\/p>\n
Poszukiwania Sigmunda by\u0142y owocne: dwa dni racji \u017cywno\u015bciowych, kilka kocy, pochodni i drewno na opa\u0142, a nawet namiot. Kufer z ty\u0142u pojazdu by\u0142 zaskakuj\u0105co dobrze przygotowany na nieoczekiwany post\u00f3j na szlaku, ocala\u0142o r\u00f3wnie\u017c kilka go\u0142\u0119bi pocztowych w klatkach umieszczonych na dachu. Praktyczne podej\u015bcie z kt\u00f3rego tak s\u0142yn\u0105 Wissenlandczycy, mia\u0142o uratowa\u0107 \u017cycie naszych bohater\u00f3w.<\/p>\n
Jednak Wrener, poborca myta maj\u0105cy do\u015bwiadczenie w przeszukiwaniu wszelkiej ma\u015bci powoz\u00f3w pod k\u0105tem przewo\u017conej kontrabandy, nie da\u0142 si\u0119 tak \u0142atwo zwie\u015b\u0107 i postanowi\u0142 sprawdzi\u0107 ca\u0142o\u015b\u0107 raz jeszcze. Jak si\u0119 okaza\u0142o jego przeczucie by\u0142o s\u0142uszne. Uszkodzenia jakich dozna\u0142a skrzynia podczas wypadku pozwoli\u0142a mu dostrzec starannie zakamuflowane drugie dno, a w tajnej skrytce znajdowa\u0142o si\u0119 starannie zapakowane, spore zawini\u0105tko.<\/p>\n
Nikt si\u0119 d\u0142ugo nie zastanawia\u0142. Szybko odpakowano ca\u0142o\u015b\u0107, by\u0142y tam dwa stalowe cylindry, lecz o sze\u015bciok\u0105tnym przekroju. D\u0142ugie na stop\u0119, o \u015brednicy jakich\u015b trzech cali i puste w \u015brodku. Z czym\u015b co mog\u0142o s\u0142u\u017cy\u0107 za uchwyt na jednym ko\u0144cu, oraz pozbawione dna na drugim. Na ca\u0142ej powycinano rozmaite wzory i symbole, nadaj\u0105ce a\u017curowy wygl\u0105d ca\u0142ej konstrukcji.<\/p>\n
– Krasnoludzka robota <\/i>– bez wahania rzuci\u0142 Sigmund, lecz nie potrafi\u0142 wyja\u015bni\u0107 do czego owe przedmioty mia\u0142y s\u0142u\u017cy\u0107. Z pewno\u015bci\u0105 jednak by\u0142y warto\u015bciowe, co zauwa\u017cy\u0142 zawsze pragmatyczny Werner.<\/p>\n
Znalezisko chocia\u017c interesuj\u0105ce, na chwil\u0119 obecn\u0105 by\u0142o jednak ca\u0142kowicie bezu\u017cyteczne. Nale\u017ca\u0142o podj\u0105\u0107 decyzj\u0119: wr\u00f3ci\u0107 si\u0119 tam gdzie dyli\u017cans zosta\u0142 zaatakowany, czy te\u017c ruszy\u0107 naprz\u00f3d, zostawiaj\u0105c za plecami nieznane niebezpiecze\u0144stwo?<\/p>\n\n\n